Dharmrajeshwar, Stanowisko archeologiczne w dystrykcie Mandsaur, Indie.

Dharmrajeshwar to świątynia wydrążona bezpośrednio w stałej skale, posiadająca główne sanktuarium ze skomplikowanymi rzeźbami i kilka mniejszych świątyń wbudowanych w kamień. Struktura obejmuje kilka komnat połączonych przejściami, z wyrzeźbionymi szczegółami architektonicznymi na całym terenie kompleksu.

Wykuty w skale zespół świątynny pochodzi z VIII wieku. Początkowo była to świątynia poświęcona Wisznu, później przebudowana na świątynię Śiwy, dlatego sanktuarium kryje zarówno wizerunek Harihary, jak i śiwaligę. Miejsce leży około 100 km od Mandsaur; źródło hindi datuje budowę na IV–V wiek.

W sanktuarium znajduje się zarówno wizerunek Harihary, łączonej postaci Wisznu i Śiwy, jak i shivalinga, co odzwierciedla przemianę miejsca z sanktuarium Wisznu w świątynię Śiwy. Mahashivaratri to główne święto obchodzone w tym miejscu. Obok wejścia tablica na niskim bloku kamiennym nosi inskrypcję, której tekstu nie można odczytać na zdjęciach.

Stanowisko leży około 100 km od Mandsaur; najbliższa stacja kolejowa to Shamgarh. Sanktuarium wykuto w skalnej ścianie, a wejście prowadzi przez nowoczesne szklane drzwi w metalowej ramie w środkowym prostokątnym otworze; po obu stronach w niszach wykuto siedzące i stojące postacie. Niski blok kamienny na lewym pierwszym planie nosi tablicę.

Sanktuarium kryje zarówno wizerunek Harihary, jak i Shivalingę, co wynika z przemiany funkcji miejsca: założone w VIII wieku jako świątynia Wisznu, zostało później przebudowane dla Śiwy. Głównym obchodzonym tu świętem jest Mahashivaratri.