Katedra Matki Bożej Różańcowej w Kolkacie, Portugalska katedra kolonialna w Burrabazar, Kalkuta, Indie

Katedra jest budynkiem religijnym w Kalkucie charakteryzującym się dwiema wieżami uwieńczonymi kopułami, ozdobnym frontonem i rozszerzoną gankiem wejściowym z łukowatym wejściem. Budynek pełni funkcję głównego kościoła Arcybiskupstwa Rzymskokatolickiego w Kalkucie i gości regularne nabożeństwa dla wiernych.

Portugalscy osadnicy w XVIII-wiecznym Kalkucie zbudowali kaplicę obsługiwaną przez augustianów; w 1799 roku zastąpił ją obecny kościół, sfinansowany przez kupca i filantropa Josepha Barretto i poświęcony Najświętszej Maryi Pannie Różańcowej. Był głównym kościołem Padroado w Kalkucie do 1834 roku, gdy stał się pierwszym kościołem parafialnym nowo utworzonego wikariatu apostolskiego Bengalu. W 1921 roku salezjanie przejęli go od jezuitów, a w 1972 roku przekazali duchowieństwu diecezjalnemu.

Wnętrze zawiera czternaście płaskorzeźb Stacji Drogi Krzyżowej i figury Madonny z Dzieciątkiem za ołtarzem, odzwierciedlające praktyki dewocyjne wspólnoty. Te dzieła sztuki kształtują doświadczenie duchowe odwiedzających, którzy przechodzą przez to miejsce.

Budynek znajduje się na Portuguese Church Street i jest łatwy do zlokalizowania. Odwiedzający powinni nosić szanując strój i być świadomi, że funkcjonuje jako aktywne miejsce kultu podczas godzin nabożeństwa.

Dzielnica wokół katedry była znana jako Murgihata, nazwa pochodząca od osadników portugalskich specjalizujących się w hodowli drobiu. Ta wyspecjalizowana działalność handlowa kształtowała aktywność gospodarczą i lokalną tożsamość obszaru podczas okresu kolonialnego Portugali.