Babulnath, Świątynia hinduistyczna w Mumbaju, Indie

Babulnath to świątynia hinduistyczna poświęcona Śiwie, położona na niewielkim wzgórzu w pobliżu Girgaum Chowpatty w Mumbaju w Indiach. Obecna budowla pochodzi z 1890 roku i została rozbudowana dzięki składkom maharadży Sayajirao Gaikwada ze stanu Baroda. Kamienna brama z dużym ostrym łukiem otwiera się na brukowaną alejkę, a nad łukiem wiszą biała i niebieska tablica.

Lingam Śiwy i posągi zostały poświęcone w XII wieku przez Bhimdeva, hinduskiego króla regionu, lecz świątynia została później zasypana i zaginęła. Odkryto ją ponownie między 1700 a 1780 rokiem, a pierwsza świątynia powstała w 1780 roku, gdy odkopano pięć posągów: główny lingam, Ganesha, Hanumana, Parwati i piąty, który pękł podczas wykopalisk i został zatopiony w morzu. Po sporze sądowym z parsami, właścicielami gruntu, rozstrzygniętym na korzyść świątyni pod koniec XIX wieku, maharadża Sayajirao Gaikwad z Barody sfinansował rozbudowę w 1890 roku, z której pochodzi obecna budowla.

Nazwa odnosi się do drzew babul, które niegdyś pokrywały wzgórze, zanim powstała świątynia. Wierni przynoszą liście bilva, które kładą bezpośrednio na lingamie, a kapłani w szafranowych szatach prowadzą obrzędy.

Dostęp prowadzi stromymi schodami lub łagodniej wznoszoną ścieżką, obie zaczynają się u podnóża wzgórza. Zwiedzający powinni nosić skromną odzież i zdejmować obuwie przed wejściem do wewnętrznego sanktuarium.

Obecna budowla świątyni pochodzi z 1890 roku, gdy maharadża Sayajirao Gaikwad ze stanu Baroda sfinansował jej rozbudowę; do lat 80. XX wieku należała do najwyższych budynków Mumbaju. Uderzenie pioruna uszkodziło w latach 60. iglicę i obniżyło jej wysokość. Pięć posążków odkopanych podczas ponownego odkrycia w XVIII wieku to lingam Śiwy, Ganesz, Hanuman, Parwati oraz jeden zniszczony przy wykopaliskach i zatopiony w morzu.