Thiruvithamcode Arappally, Starożytny kościół chrześcijański w Kalkulam, Indie.

Kościół Thiruvithamcode Arappally ma 45 stóp długości, 15 stóp szerokości i 10 stóp wysokości i jest zbudowany w całości z granitu. Do trzech części z XVII wieku przylega przedsionek z XX wieku. Ściany obrobiono dłutem o wielu końcach, techniką znaną w Kerali, być może wprowadzoną przez zagraniczne kontakty w XVI wieku. Wnętrze kryje ołtarz i kadzielnicę podarowane przez Portugalczyków, chrzcielnicę, lampę na kamiennej kolumnie, obrazy i tabernakulum; przy wejściu wykuto w kamieniu duży krzyż oraz postacie świętych Piotra i Pawła.

Tradycja głosi, że apostoł Tomasz założył kościół około 63–64 r. n.e., a król Czerów Uthiyan Cheralathan nazwał go Amalagiri; stał się znany jako Arappally, Kościół Królewski. Inna tradycja wywodzi jego początek od 64 rodzin nasrani z Mylapore uciekających przed prześladowaniami przed IX wiekiem. Synod w Diamper (1599) nakazał jego odbudowę w stylu portugalskim, a obecna XVII-wieczna budowla pochodzi z tego dekretu.

Miejscowi nazywają kościół Thomayar Kovil; trzeciego dnia tamilskiego miesiąca Panguni jego święto św. Tomasza przyciąga wyznawców różnych religii, którzy zabierają do domu chleb ofiarny zwany kaanikkai. Olej z wiecznie palącej się lampy kościoła jest ceniony przez wiernych, którzy używają go w domu w nadziei na uzdrowienie z chorób i poczęcie dzieci.

Kościół stoi w Manigramam w Thiruvithamcode, około 2 km od Thuckalay i 20 km od Nagercoil w dystrykcie Kanyakumari. To czynna parafia malankarskiego Kościoła ortodoksyjnego z codziennymi modlitwami, więc lepiej odwiedzać ją poza nabożeństwami. Wejście prowadzi przez XX-wieczną salę dostawioną do XVII-wiecznego kamiennego kościoła.

Ściany kamienne wykazują techniki dłutowania, które sugerują wpływy architektoniczne z zewnątrz regionu. Te szczegóły budowlane dostarczają wskazówek dotyczących historycznych powiązań z innymi kulturami.