Dindigul Fort, Zabytek o Znaczeniu Narodowym w Dindigul, Indie.

Fort Dindigul to forteca skalna na wzgórzu o wysokości 900 stóp (270 m) i obwodzie 2,75 km. Mury z ciemnego, zwietrzałego kamienia mają płaski parapet i wystające blokowe merlony, z jednej strony niższy stopniowany bastion, z drugiej wyższą kwadratową wieżę. Wąska, wytarta ścieżka pnie się po nagiej skale do muru. W środku znajdują się pomieszczenia o podwójnych ścianach, 48 dawnych cel więziennych, kuchnia, stajnia i sala dowódców.

Muthu Krishnappa Nayak z Madurai wzniósł fort na wzgórzu w 1605 roku i dodał drugi u stóp skały. Armia Mysore zajęła Dindigul w 1742 roku; Hyder Ali później umocnił fort, a jego syn Tipu Sultan został koronowany na króla Dindigul w 1788 roku. W 1792 roku Tipu odstąpił Dindigul i fort Brytyjczykom, których wojska zajmowały twierdzę od 1798 do 1859 roku.

Nazwa Dindigul łączy tamilskie słowa thindu (półka lub podgłówek) i kal (skała), od nagiego wzgórza, na którym stoi fort. Poeta saiwy Appar wspomniał miasto w swoich dziełach Tevaram, a pojawia się ono jako Padmagiri w książce Padmagiri Nadhar Thenral Vidu Thudhu autorstwa Palupatai Sokkanathara. Na szczycie znajduje się opuszczona świątynia, a w forcie zachowały się armaty z zapieczętowanymi kulami.

Służba Archeologiczna Indii utrzymuje miejsce z godzinami zwiedzania od 9:00 do 17:30, pobierając nominalne opłaty za wstęp dla obywateli indyjskich i umiarkowane opłaty dla międzynarodowych zwiedzających, podczas gdy dzieci poniżej 15 lat wchodzą bezpłatnie.

Forteca zawiera systemy zbierania wody deszczowej wykorzystujące strome tereny i mieści ciężkie armaty z zapieczętowanymi kulami amunicji, demonstrując inżynierię wojskową zastosowaną w jej XVII-wiecznej konstrukcji i możliwościach obronnych.