Leopards Temple, prehistoryczna świątynia pod gołym niebem na Negewie, Izrael

Świątynia Leopardów to prehistoryczna świątynia pod gołym niebem w dolinie Uvda, na wschód od drogi do Shaharut. Prawie kwadratowy dziedziniec o boku około 12 metrów otacza podwójny rząd wbitych w ziemię kamieni, a w jego wnętrzu znajdują się cztery wgłębne ołtarze wyłożone kamieniami. Po stronie zachodniej leży wydłużona komora z 17 nieobrobionymi stojącymi kamieniami, a na wschód od dziedzińca 16 małych kamiennych figurek zwierząt ustawiono w rzędzie długości 15 metrów.

Stanowisko odkryto przypadkowo, gdy obok przejechał czołg, i w latach 1980 i 1982 przebadali je Ora Yogev i Uzi Avner dla Izraelskiego Urzędu Starożytności. Było używane przez około 4000 lat, od połowy VI tysiąclecia p.n.e. do pierwszej połowy II tysiąclecia p.n.e. W 1988 r. czołgi wojskowe uszkodziły świątynię i figury zwierząt podczas ćwiczeń; pobliska baza lotnicza pomogła je odrestaurować, a w 2011 r. Izraelski Urząd ds. Przyrody i Parków przygotował to miejsce do zwiedzania.

Na wschód od dziedzińca stoi 16 figurek zwierząt z małych kamieni wbitych w ziemię, ustawionych w rzędzie długości 15 metrów. Wszystkie poza jedną to lamparty, rozpoznawane po podniesionym ogonie i ciemnych kamieniach oznaczających cętki; pojedyncza figurka to bezgłowy baran, odczytywany jako łup i jako śmierć. Lamparty zwrócone są na wschód, ku zimowemu wschodowi słońca, i interpretuje się je jako samice lampartów wyobrażające boginie płodności.

Świątynia jest dostępna drogami gruntowymi prowadzącymi do Doliny Uvda, przy czym chłodniejsze miesiące oferują bardziej wygodne warunki do odwiedzin. Chłodniejszy sezon ułatwia eksplorację i fotografowanie ze względu na niższe temperatury.

Stanowisko odkryto przypadkowo, gdy przejechał obok niego czołg; Ora Yogev i Uzi Avner z Izraelskiego Urzędu Starożytności badali je w 1980 i 1982 roku. Czołgi armii ponownie uszkodziły świątynię i jej figury zwierząt w 1988 roku podczas ćwiczeń IDF; pobliska baza lotnicza pomogła je odrestaurować, a figury uzupełniono małymi, rzadko rozstawionymi kamieniami, dzięki czemu zwiedzający odróżnia oryginał od rekonstrukcji.