Beit Lid Immigration Camp, Obóz imigracyjny na Równinie Szaron, Izrael

Obóz imigracyjny Beit Lid był ośrodkiem recepcyjnym na równinie Sharon z tymczasowym zakwaterowaniem zorganizowanym w sekcje. Struktury mogły przyjąć przybyłych i stworzyć wyznaczone obszary do życia i pracy.

Armia brytyjska zbudowała tu obóz w 1941 roku, opuszczony wraz z końcem Mandatu w 1948 roku. W marcu 1949 powstał pierwszy podobóz; w lipcu 1949 było ich pięć, później siedem, z 12 000 imigrantów w tym miesiącu i 14 000 we wrześniu. W 1951 roku obóz stał się maabarą Shvut Am, istniejącą do 1967 roku.

Obóz skupiał żydowskich imigrantów z wielu krajów, tworząc przestrzenie, gdzie różne języki i tradycje spotykały się w codziennym życiu. Ta różnorodność kształtowała to, jak ludzie żyli i pracowali razem na równinie.

Miejsce znajduje się na równinie Sharon i istnieje dzisiaj jako lokalizacja historyczna bez aktywnych obiektów. Odwiedzający powinni wcześniej przeprowadzić badania, ponieważ dostęp może być ograniczony lub wymagać zorganizowanych wizyt.

Dane o liczbie ludności obozu znacznie różnią się w zależności od źródła: rada lokalna Pardesiji podaje, że przez Beit Lid przeszło blisko 100 000 imigrantów, artykuł w Davarze z 1959 r. mówił o około 35 000 mieszkańców ma'abary, a raport z lutego 1967 r. wymieniał około 30 000 osób. Pod koniec 1955 r. zbudowano dla mieszkańców publiczny prysznic z 34 kabinami, za którego użycie płacono 50 prutot.