Ancient Roman aqueduct in Caesarea Maritima, Rzymska konstrukcja wodna na wybrzeżu śródziemnomorskim, Izrael.

Akwedukt w Caesarea Maritima składa się z dwóch równoległych kanałów, kanału A i kanału B, zbudowanych z ciosów kurkaru, ze ścianami z betonu wapiennego, otynkowanymi wewnątrz i na zewnątrz. Kanał A, wysoki na 115 cm i szeroki na 70 cm, biegnie na ciągłym murze kamiennym, który przy spadku terenu przechodzi w szereg półkolistych łuków; kanał B, wysoki na 140 cm i szeroki na 90 cm, dobudowano do jego północnej strony. Akwedukt kończy się 900 m na północ od miasta, przecięty zatoczką morską.

Górny kanał zbudował prawdopodobnie Herod przy zakładaniu miasta, a dolny dodano wraz ze wzrostem liczby mieszkańców. Ten dolny powstał w 130 r. n.e. na okoliczność wizyty Hadriana w Judei, o czym mówi jedenaście inskrypcji, z których dziesięć to łacińskie napisy legionów rzymskich. Grecka inskrypcja z 385 r. poświadcza naprawę w okresie bizantyjskim. System zaopatrywał miasto do czasu zniszczenia go przez mameluckiego sułtana Bajbarsa w XIII wieku.

Rzymscy żołnierze wyryli inskrypcje i symbole legionów w ścianach akweduktu, pozostawiając ślady ich obecności wzdłuż struktury koło Beit Hananii. Te oznaczenia ujawniają, które jednostki wojskowe pracowały nad tym projektem i jak bardzo Rzymianie cenili takie osiągnięcia inżynierskie.

Ruiny są dostępne wzdłuż plaży Caesarea, z parkingami w pobliżu i bez opłaty wstępu do ich obejrzenia. Odwiedzający mogą badać szczątki bezpośrednio z obszaru plaży i robić zdjęcia.

Spadek akweduktu był minimalny i wynosił zaledwie 16 cm na kilometr, dzięki czemu woda płynęła łagodnie od źródeł do miasta. Kanał A stoi do dziś bez napraw, natomiast kanał B, z miękkiego kamienia, nosi ślady licznych późniejszych łatek.