Gate of the Chain, Islamska brama na Starym Mieście w Jerozolimie, Palestyna.

Brama Łańcucha to południowa, otwarta połowa podwójnej bramy w zachodnim murze Wzgórza Świątynnego: prostokątne skrzydła o wysokości 4,5 m, w jednym z nich mały otwór dla jednej osoby. Jej północny bliźniak Bab as-Sakina pozostaje zamknięty. Szeroki nadproże łączy oba, naprzeciw mameluckiego sabīlu.

Brama została odnowiona w okresie Ajjubidów około 1200 roku jako kluczowe wejście do kompleksu Meczetu Al-Aksa. Ta restauracja wzmocniła jej rolę jako centralnego połączenia między świętym terenem a otaczającymi dzielnicami miasta.

Nazwa pochodzi od żelaznego łańcucha zawieszonego niegdyś w przejściu: tradycja żydowska widziała w nim granicę dozwolonego wstępu na górę, a tradycja muzułmańska przypisywała mu wymierzanie sprawiedliwości — wymykał się winowajcy. Brama zwana jest też Bab al-Mahkama, Bramą Sądu, od sądu szariackiego w sąsiednim budynku Tankiziyya.

Brama jest najbliższym wyjściem do Ściany Zachodniej, a od zamknięcia Bramy Maghriba także najbliżej sali Al-Qibli Musalla. Od 1967 roku jest jedną z trzech bram otwieranych osobno na modlitwy Isha'a i Fajr. Muzułmańscy wierni wchodzą przez nią na teren; Żydzi wchodzący na Wzgórze Świątynne mogą przez nią wychodzić. Północna bliźniacza brama Bab as-Sakina pozostaje zamknięta poza koniecznością.

W tradycji islamskiej łańcuch nie był tarczą, lecz próbą prawdomówności: strony sporu chwytały go przed bramą, ten, kto miał rację, trzymał się, a ręka winnego się wyślizgiwała. Tradycja żydowska wyznaczała łańcuchem granicę dozwolonego dostępu do góry. Północna bliźniacza brama Bab as-Sakina jest zamknięta co najmniej od 1345 roku, gdy odnotował to historyk al-Omari.