Tempio Italiano in Jerusalem, Synagoga w Jerozolimie, Izrael

Tempio Italiano to synagoga na drugim piętrze dawnego budynku szkolnego Schmidta przy ulicy Hillel 25, w zespole Mitcham Schmidt. Wyposażenie przybyło w całości z opuszczonej synagogi w Conegliano Veneto: barokowa arka z pozłacanego drewna, flankowana dwiema kręconymi kolumnami, boazeria z drewna wiśniowego, ławy z orzecha i umywalka z czerwonego marmuru, której figurom uszkodzono ucho, nos i usta. Sekcja dla kobiet powtarza pierwotny układ.

Wyposażenie synagogi pochodzi z Conegliano Veneto, gdzie w 1637 roku Żydów zamknięto w getcie i powstała nowa synagoga; jej arka została poświęcona w 1701 roku, co potwierdza zachowana do dziś inskrypcja. Około 1900 roku synagoga stała opuszczona. W 1948 roku gmina żydowska Wenecji i jej naczelny rabin Elio Toaff zgodzili się przekazać wnętrze, które w 1952 roku ustawiono na pierwszym piętrze dawnej szkoły Schmidta przy Rechov Hillel 25.

Modlitwy odprawiane są tu według rytu włoskiego, minhagu Bnei Roma, a nie zwyczajów sefardyjskich czy aszkenazyjskich. Synagoga jest obok niewielkich minjanów w Jerozolimie i Netanji jednym z nielicznych miejsc poza Włochami, gdzie ten ryt jest nadal praktykowany. Służy też wspólnocie jako miejsce ślubów i uroczystości, a izraelski film Snow in August (1993) o włosko-żydowskiej rodzinie w Jerozolimie umieszcza życie kulturalne bohaterów w tej synagodze.

Synagoga mieści się na drugim piętrze dawnego budynku szkolnego Schmidt przy ulicy Hillel 25, a wejście prowadzi przez Muzeum Sztuki Żydowskiej we Włoszech Nahona, którego jest centrum. Zwiedzających wpuszcza się od niedzieli do czwartku, zgodnie z godzinami otwarcia muzeum; w piątki, soboty i święta żydowskie jest zamknięta. Nabożeństwa w rycie włoskim odbywają się w szabat i święta, więc warto wcześniej sprawdzić godziny, jeśli chce się w nich uczestniczyć, a nie tylko zwiedzać.

Marmurowa umywalka w przedsionku przybyła z Włoch wraz z wyposażeniem; pierwotny włoski rabin odłamał nos, ucho i usta rzeźbionym postaciom nad kranami, by nie wzięto ich za bożki. Wierni nadal z niej korzystają.