Schneller Orphanage, Zabytkowy sierociniec w Jerozolimie, Izrael

Sierociniec Schnellera, zwany też Sierocińcem Syryjskim, to otoczony murem kompleks przy ulicy Malchei Yisrael w Jerozolimie. Jego wielopiętrowe kamienne budynki i wieża z cebulastą kopułą mieściły dormitoria, sale lekcyjne, warsztaty, drukarnię, młyn, piekarnię, garncarnię oraz fabrykę cegieł i dachówek. Obecnie teren jest dzielnicą charedi z około 600 mieszkaniami, a kilka zabytkowych budynków zachowano jako budynki publiczne i dziedzictwa.

Johann Ludwig Schneller, luterański misjonarz z Württembergu, założył sierociniec w 1860 roku po sprowadzeniu z Bejrutu dziewięciu chłopców osieroconych podczas masakr druzyjsko-maronickich w Libanie. Przed I wojną światową teren liczył około 150 akrów. W 1940 roku Brytyjczycy deportowali niemiecki personel i zamienili go w zamknięty obóz wojskowy; w 1948 roku przejęła go Hagana, a do 2008 roku służył jako izraelska baza.

Absolwenci sierocińca roznosili po regionie jego dewizę: „porządek, dyscyplina i język niemiecki”. Personel mieszkał obok terenu, a dwa domy przy ulicy Malchei Yisrael mają tablice z nazwą miasta-darczyńcy: Monachium (nr 50) i Petersburg (nr 48).

Teren nie jest otwartym obiektem dziedzictwa: po opuszczeniu go przez armię w 2008 roku został sprzedany i zabudowany jako dzielnica charedi licząca około 600 mieszkań, a wpisane do rejestru zabytkowe budynki zachowano na cele publiczne i dziedzictwa. Leży przy ulicy Malkhei Yisrael między dzielnicami Geula i Kerem Avraham; europejskie fasady widać z okolicznych ulic.

Wykopaliska pod terenem ujawniły pozostałości żydowskiej osady z czasów Drugiej Świątyni i starożytnej rzymskiej łaźni. Te odkrycia archeologiczne pokazują, że ziemia była zamieszkana i używana przez tysiące lat przed budową sierocińca.