Cnoc Raithní, Kurhan z epoki brązu w Inisheer, hrabstwo Galway, Irlandia.

Cnoc Raithní to okrągły piaszczysty kopiec na północnym skraju Inisheer, umocniony murem z suchego kamienia. Około 27 grobów wyłożonych płytami wystaje z jego południowej połowy, a północna połowa ma platformę z obrzeżem i dwoma wapiennymi filarami.

Dolna część kopca pochodzi z okresu 2000–1500 p.n.e., a górne warstwy zawierają artefakty z wczesnego okresu chrześcijańskiego z V–VIII wieku. Ta warstwowość pokazuje, jak jedno miejsce pochówku służyło wielu pokoleniom społeczności.

Cnoc Raithní znaczy po irlandzku „wzgórze orlicy”, a nie „jarzębiny”. Nazwa odnosi się do roślinności wzgórza górującego nad portem Inisheer. Wykopaliska z 1885 roku prowadzone przez D. Murphy'ego ujawniły zdobione sznurem urny popielnicowe z przepalonymi kośćmi i brązowe szydło, świadectwo ciałopalenia w epoce brązu.

Miejsce jest utrzymywane przez krajowy organ ochrony dziedzictwa i pozostaje dostępne dla odwiedzających, którzy mogą zobaczyć komory kamieniowe i wapienne filary. Spacer wokół kopca daje dobre widoki jego struktury, chociaż odwiedzający powinni pozostać poza zaznaczonymi obszarami.

Gdy burza odsłoniła kopiec w 1885 roku, D. Murphy go przebadał i znalazł zdobione sznurem urny popielnicowe z przepalonymi kośćmi oraz brązowe szydło. Dolna warstwa datowana jest na ok. 2000–1500 p.n.e., to najstarsze znane miejsce osadnictwa na Inisheer; górną część przypisuje się wczesnemu chrześcijaństwu, V–VIII wiek.