Narodowe Muzeum Głodu, Muzeum głodu w Strokestown Park, Irlandia.

National Famine Museum zajmuje część Strokestown Park House, georgiańskiej rezydencji w hrabstwie Roscommon. Ekspozycje opierają się na Archiwum Głodu w Strokestown, dokumentacji majątku z czasów Wielkiego Głodu 1845–1852. Wystawa wyjaśnia nieudane zbiory ziemniaków i porównuje dawny głód z obecnym niedoborem żywności.

Strokestown Park należał podczas głodu do Denisa Mahona, który prowadził szczegółowe rejestry zarządzania majątkiem aż do swojego zamordowania w 1847 roku. Dziesiątki lat później, w latach osiemdziesiątych XX wieku, archiwum zostało odkryte na nowo w domu i stało się podstawą do otwarcia muzeum w tym miejscu.

Zbiory muzeum opierają się na archiwum głodu w Strokestown, dokumentacji majątku prowadzonej w czasie Wielkiego Głodu. Działalność wykracza poza wystawę: oznakowany szlak National Famine Way prowadzi trasą 1490 emigrantów, którzy w 1847 roku grupowo opuścili Strokestown, a letnia szkoła poświęcona głodowi co roku łączy badaczy.

Muzeum mieści się w zabudowaniach majątku Strokestown Park w hrabstwie Roscommon, a wystawa prowadzi przez lata głodu na podstawie dokumentów z archiwum majątku. Szlak pieszy National Famine Way, przedstawiający trasę 1490 emigrantów, którzy opuścili Strokestown w 1847 roku, zaczyna się przy muzeum. Warto poświęcić czas na lekturę archiwaliów zamiast szybkiego przejścia przez sale.

Około 1490 dzierżawców z majątku Strokestown zostało wysłanych przez Denisa Mahona na statki do Kanady w 1847 roku, a wielu z nich wylądowało na Grosse Isle w Quebecu, gdzie dziś stoi pomnik. Część dokumentów w muzeum bezpośrednio śledzi tę przeprawę, tworząc nić łączącą ten dom z miejscem po drugiej stronie Atlantyku.