Temple-Managhan, oratorium w Ballymorereagh, hrabstwo Kerry, Irlandia

Temple-Managhan to łodziowate oratorium z suchego muru w Ballymorereagh, 4,5 km na zachód-północny zachód od Dingle. Ma 2,75 m wysokości i zwieńczenie; jego kamień oghamowy (CIIC 170) o wysokości 1,68 m nosi inskrypcję QENILOCI MAQI MAQI-AINIA MUCOI.

Miejsce było używane między V a VII wiekiem n.e., a oratorium przypisuje się św. Manchanowi. Kamień ogamiczny CIIC 170 nosi inskrypcję QENILOCI MAQI MAQI-AINIA MUCOI, datowaną przez Sabine Ziegler na lata 400–700 n.e. W pobliżu znajdują się souterrain Poll na Sagart i płyty z krzyżami.

Nazwa An Teampall Geal oznacza „jasny kościół”. Kamień ogamiczny CIIC 170 nosi imię Cellach w formule „Cellacha, syna syna Anii”, a na jego zachodniej i wschodniej ścianie wyryto krzyże greckie. Souterrain nazywa się Poll na Sagart, dziura kapłana, od legend, że ukrywali się w niej księża w czasach karania katolików.

Miejsce znajduje się około 4,5 kilometra na zachód-północny zachód od Dingle i jest położone na podwyższonej pozycji z szerokim widokiem na otaczający krajobraz. Dostęp wymaga krótkiego spaceru z parkingu na farmie przez pola i bramy, aby dotrzeć do oratoria.

Suterena Poll na Sagart zbudowana jest z suchego muru i liczy co najmniej trzy komory; dziś nie można do niej wejść. Nazwa, „dziura księdza”, pochodzi z rozpowszechnionej legendy, że katoliccy księża ukrywali się w takich korytarzach w epoce karnej. Wykopaliska w innych miejscach skłoniły archeologów do odrzucenia funkcji obronnej, stajennej i magazynowej na rzecz funkcji kultowej.