Mount Melleray Abbey, Klasztor trapistów w hrabstwie Waterford, Irlandia

Opactwo Mount Melleray to klasztor trapistów na zboczach gór Knockmealdown, niedaleko Cappoquin w hrabstwie Waterford. Założone w 1832 roku, zostało zamknięte w styczniu 2025 roku, gdy ostatnich sześciu mnichów przeniosło się do opactwa Mount Saint Joseph w Roscrea. W 2026 roku stało się kampusem Ave Maria University, katolickiego uniwersytetu z Florydy, we współpracy z zakonem cystersów. Kościół zbudowano z ciosanych bloków wapienia kupionych z zamku Mitchelstown po jego pożarze w 1922 roku.

Klasztor został założony w 1832 roku przez irlandzkich i angielskich mnichów wygnanych z klasztoru w Bretanii we Francji. Odbudowali swoją wspólnotę na odległym zboczu wzgórza w Irlandii, daleko od miejsca, w którym pierwotnie się osiedlili.

Pięć kamieni z Kilgrovan z inskrypcjami ogamicznymi odnaleziono w 1857 r., a w 1900 r. Patrick Power przeniósł je do opactwa. Klasztor pojawia się też w literaturze: James Joyce wymienia go w „Zmarłych” (1914), a wiersz Cnoc Mellerí Seána Ó Ríordáina w Eireaball Spideoige (1952) jest mu poświęcony.

Mount Melleray przestało działać jako klasztor w styczniu 2025 r., gdy ostatnich sześciu mnichów przeniosło się do opactwa Mount Saint Joseph w Roscrea; od 2026 r. miejsce jest kampusem Ave Maria University, prowadzonym wspólnie z zakonem cystersów. Przed podróżą warto sprawdzić aktualne zasady dostępu, ponieważ teren nie jest już czynnym klasztorem trapistów. Opactwo leży na zboczach Knockmealdown Mountains koło Cappoquin i jest dostępne drogą z miasteczka.

Podczas Wielkiego Głodu klasztor przyjął i nakarmił uchodźców w 1849 roku, co odnotował pisarz Thomas Carlyle podczas swojej wizyty. Jego relacja jest jednym z niewielu pisemnych świadectw z tamtego okresu dokumentujących ten gest solidarności.