Ballysaggartmore Towers

Ballysaggartmore Towers to dwie kamienne struktury z wieżyczkami i blankami, które niegdyś strzegły wjazdu do posiadłości wiejskiej, połączone ozdobnymi bramami z żelaza i murami z cegły. Wykazują szczegółową robotę w kamieniu i neogotycki styl typowy dla architektury posiadłości z lat 30. XIX wieku.

Arthur Keily-Ussher zamówił te zaawansowane struktury wejściowe w 1834 roku jako wspaniałą bramę do planowanego dworu, któremu finansowe problemy uniemożliwiły kiedykolwiek zostać zbudowanemu. Pozostają one jako fragmenty architektoniczne wizji nigdy niezrealizowanej.

Wieże ukazują ambicje budowlane i rywalizację społeczną anglo-irlandzkiej klasy właścicieli gruntów XIX wieku poprzez ich bogatą kompozycję architektoniczną. Stanowią fizyczne wyrażenie tego, jak bogactwo i pozycję społeczną demonstrowano poprzez monumentalną architekturę.

Oznakowany leśny szlak o długości około 2 kilometrów okrąża wieże, z parkingiem i ławkami dostępnymi wzdłuż trasy. Ścieżka jest łatwa do przejścia i oferuje różne kąty obserwacji struktur.

Wieże zostały zaprojektowane nie przez słynnego architekta, ale przez głównego ogrodnika posiadłości, Johna Smytha, co pokazuje, jak utalentowani rzemieślnicy przyczynili się do wielkich projektów architektonicznych. Ozdobne bramy żelazne były wytwarzane lokalnie.