Dunloe Ogham Stones, Archeologiczna kolekcja kamieni celtyckich koło Beaufort, Irlandia

Kamienie Ogham w Dunloe to zbiór co najmniej ośmiu stojących kamieni z wygrawerowanymi napisami, położonych wzdłuż drogi biegnącej od Gap of Dunloe w kierunku Beaufort. Każdy kamień nosi wzory w piśmie Ogham, starożytnym irlandzkim skrypcie pochodzącym z około V wieku.

Kamienie wyryto w V i VI wieku n.e. jako oznaczenia grobów. Siedem odkryto w 1838 roku, gdy tworzyły strop podziemnej komory (souterrain) w pobliżu zamku Dunloe, i do 1945 roku przeniesiono je na obecne miejsce. Ósmy kamień pochodzi z ruin kościoła w Kilbonane.

Inskrypcje mają formułę: imię w dopełniaczu, po nim MAQI („syn”) i na kilku kamieniach MUCOI TOICACI, „potomek Toicacasa”, czyli odniesienie do plemienia Tóecraige. Imię CUNACENA na kamieniu z Kilbonane znaczy „psi łeb”. Ogham czyta się wzdłuż krawędzi kamienia, a nacięcia grupuje się po pięć.

Kamienie znajdują się wzdłuż drogi do Gap of Dunloe na południe od Beaufort i są stosunkowo łatwe do osiągnięcia podczas odwiedzania doliny. Miejsce jest otwarte dla publiczności, ale pogoda w tym pagórkowatym obszarze może się szybko zmienić, dlatego zwiedzający powinni być przygotowani na deszcz.

Centralny kamień, CIIC 241, pochodzi z ruin kościoła w Kilbonane, na południowy zachód od stanowiska przy drodze R569. Jego inskrypcja to nie CUNACENA: to imię, oznaczające „psi łeb”, znajduje się na CIIC 199, jednym z siedmiu kamieni odkrytych w 1838 r. w stropie podziemia w Coolmagort.