Castleboro House, Georgiańska posiadłość w hrabstwie Wexford, Irlandia

Castleboro House to zrujnowany wiejski dwór w stylu neopalladiańskim koło Clonroche w hrabstwie Wexford, odbudowany w latach 1840–1858 według projektu angielskiego architekta Daniela Robertsona po pożarze w 1839 roku, który zniszczył wszystko oprócz zachodniego skrzydła. Ponownie spalony w 1923 roku, stoi dziś bez dachu na prywatnych gruntach rolnych, z granitowymi domkami przy bramie wzniesionymi około dwadzieścia lat po domu.

Dom zbudowano w XVIII wieku i reprezentował władzę anglo-irlandzkich właścicieli ziemscy, którzy kontrolowali społeczności wiejskie. Jak wiele podobnych posiadłości, zagrożony był podczas irlandzkiego okresu rewolucyjnego na początku lat 20. XX wieku.

Rodzina Carew, irlandzcy właściciele ziemscy związani z partią wigów, posiadała majątek przez pokolenia; Robert Shapland Carew zbudował pierwszy dom około 1783 roku. W 1911 roku mieszkało tam tylko trzech służących, a w 1921 dom był zamknięty. W 1926 roku majątkiem zajmowali się William i Anna Livingstone, a ziemię później zamieniono na grunty rolne.

Ruiny stoją na prywatnych gruntach rolnych w pobliżu Clonroche i nie są udostępnione publiczności; nie ma już wnętrza do zwiedzania, ponieważ dom spłonął w 1923 roku. Oglądaj pozostałości tylko z dróg publicznych i zapytaj właściciela gruntu przed wejściem na pole lub przez bramę.

Granitowe domki strażników przy wjazdach do posiadłości powstały około dwadzieścia lat po samym domu, są więc późniejsze niż główny korpus z 1783 roku. Ruiny stoją dziś na terenach rolnych i są własnością prywatną, bez publicznego dostępu.