Glenveagh Castle, Wiktoriański zamek w Górach Derryveagh, Irlandia

Glenveagh Castle to blankowany dwór w stylu szkockiego baronialu, zbudowany w latach 1867–1873, z czterokondygnacyjnym prostokątnym donżonem. Fotografie pokazują szarą kamienną wieżę z płaskim szczytem i podwyższonymi narożnymi sekcjami zwieńczonymi rzeźbionymi sterczynami, trzy rzędy wąskich okien oraz kryte schody lub ganek po jej lewej stronie. Maszt flagowy prezentuje pionową zielono-biało-pomarańczową trójkolorową flagę. Zamek stoi na tle stromego, skalistego zbocza górskiego.

Kapitan John George Adair, rodem z hrabstwa Laois, kazał zbudować Glenveagh Castle w latach 1867–1873 w szkockim stylu baronialnym, chcąc przewyższyć Balmoral. Już w 1861 roku, przed budową, usunął 44 rodziny, łącznie 244 osoby, ze swojej ziemi w Donegal podczas eksmisji Derryveagh. Jego wdowa Cornelia, córka generała Unii Jamesa S. Wadswortha, przejęła majątek w 1885 roku; Henry Plumer McIlhenny kupił go w 1938 roku i w latach 70. przekazał narodowi irlandzkiemu.

Nazwa Gleann Bheatha oznacza po irlandzku „dolinę brzóz”. Zamek zbudował John George Adair, który w 1861 r. podczas Derryveagh Evictions usunął 244 osoby z 44 rodzin; miejscowa tradycja mówi o klątwie, przez którą żaden późniejszy właściciel nie miał potomków. Jego wdowa Cornelia, lubiana w okolicy, upiększyła ogrody, a we wrześniu 1902 r. gościła księcia Connaught.

Zamek Glenveagh leży w Parku Narodowym Glenveagh, w pobliżu Churchill i Gweedore w hrabstwie Donegal. Centrum dla zwiedzających parku ma wystawy o parku i pokaz audiowizualny, jest też dostępne dla osób z niepełnosprawnościami. Stamtąd prowadzi droga posiadłości przez ogrody do zamku; trzeba zarezerwować czas na spacer i ogrody.

Glenveagh Castle zbudował kapitan John George Adair, rodowity mieszkaniec hrabstwa Laois, który wzbogacił się na spekulacjach gruntami w Stanach Zjednoczonych. W kwietniu 1861 roku, zanim zamek powstał, usunął 44 rodziny, 244 osoby, ze swoich ziem w Donegal — wydarzenia te nazwano Derryveagh Evictions. Miejscowa tradycja mówi, że klątwa sprawiła, iż późniejsi właściciele nie mieli spadkobierców.