Sárkányfürdő Cave, Jaskinia erozyjna w Ecseg, Węgry

Jaskinia Sárkányfürdő to nisza erozyjna o długości 2,05 m w zwartym andezycie augitowym, na zboczu skalistego meandru potoku Cserkúti, około 240 m n.p.m. Jej wejście, szerokie na 2,3 m i wysokie na 1,65 m, zwrócone jest na południowy zachód; dno opada do wnętrza, pokryte gruzem kamiennym i mulistym osadem. Strop obniża się stopniowo do 80 cm.

Po raz pierwszy wnękę wymieniono pod nazwą Sárkányfürdő-barlang w 1988 roku, w roczniku Alba Regia Barlangkutató Csoport. Członkowie grupy znaleźli ją dzięki wskazówkom Ribára Balázsa, mieszkańca Ribártanyi (zwanej też Szigethi malom), od którego usłyszeli tę nazwę. Okoliczni mieszkańcy znali wnękę wcześniej, ale nie wspominały o niej żadne publikacje fachowe ani turystyczne. István Eszterhás pomierzył ją 20 sierpnia 1988 roku.

Nazwę Sárkányfürdő, czyli „smocza kąpiel”, usłyszeli badacze od Ribára Balázsa, mieszkańca Ribártanyi (zwanej też młynem Szigethi), gdy w 1988 r. znaleźli tę wnękę. Miejscowi znali to miejsce, zanim trafiło do jakiejkolwiek publikacji. Nazwa została po raz pierwszy zapisana w roczniku Alba Regia Barlangkutató Csoport z 1988 r.

Wnęka leży w skalistym korycie potoku Cserkúti na wysokości około 240 m n.p.m., 3 km na północny zachód od Ecseg, przy brodzie, gdzie droga gruntowa przecina potok. Od Ribártanya (młyn Szigethi) idzie się drogą gruntową około 2 km w dolinę Cserkúti. Gdy potok jest suchy, wnękę można obejrzeć bez sprzętu; w wilgotnych okresach woda wypełnia ją od jednej trzeciej do połowy.

Jaskinia ma tylko 2,05 m długości i ledwie przekracza minimalny rozmiar jaskini; jej wysokość maleje stopniowo od wejścia do 80 cm. Na ścianie wnęki przylegają 6–8-milimetrowe domki chruścików Beraeodes minutus, a na kamieniach dna leżą większe, 2–3-centymetrowe domki Stenophylax stellatus zbudowane z kamyków.