Erzsébetliget Theatre, Miejsce występów w Mátyásföld, Budapeszt, Węgry

Erzsébetligeti Színház to teatr w Mátyásföld, w XVI dzielnicy Budapesztu. Jednopiętrowy, prosty w wyglądzie budynek ma od strony wejścia kolumnadę zamkniętą łukiem; na tylnej zewnętrznej ścianie znajdują się płaskorzeźby ze sprzętem sportowym. Główna sala liczy 500 miejsc, a w kompleksie są też mniejsze sale wystawowe i konferencyjne.

Budynek wzniesiono w latach 1953–1954 jako salę gimnastyczną Wojskowego Liceum im. II. Rákócziego Ferenca, według planów Gyuli Mészárosa i László Wágnera z 1952 roku. Płaskorzeźby ze sprzętem sportowym na tylnej ścianie przypominają to pochodzenie. W latach 1956–1991 mieściła się tu kwatera główna Południowej Grupy Wojsk Radzieckich, która przekształciła salę w teatr ze zmechanizowaną sceną, oświetleniem i centralnym nagłośnieniem. Dzielnica nabyła wyposażenie w 1991 roku, a Dom Kultury Corvin przejął budynek w 1996 roku; w 1998 roku otrzymał nazwę Erzsébetligeti Színház.

Teatr nosi nazwę Erzsébetliget od 1998 r. i wchodzi w skład Corvin Művelődési Ház, którego siedzibą jest od 2003 r. Działają tu zespoły amatorskie, szkoła aktorska, kluby i kursy tańca. Wśród lokalnych wydarzeń są Operagála zapoczątkowana w 2006 r., Tavaszi Fesztivál w 2007 r., Kulturális Kaszinó w 2008 r. i Kertvárosi Hölgyklub w 2009 r.

Budynek jest przystosowany do potrzeb osób z niepełnosprawnościami, w tym największa sala teatralna na 500 miejsc, gdzie scenę obsługuje winda dla osób. Ruchome krzesła pozwalają na dowolne urządzenie widowni na koncerty, bale z kolacją i inne wydarzenia. Mniejsze sale mieszczą przedstawienia i zajęcia dla grup do 150 osób. Od 2017 roku Szentmihályi Kulturális Központ, utworzony w kamiennym budynku obozu dziennego przy ulicy János, jest filią teatru w Rákosszentmihály.

Budynek był początkowo salą gimnastyczną szkoły średniej wojskowej II. Rákóczi Ferenc, wzniesioną w latach 1953–1954 według projektów Gyuli Mészárosa i László Wágnera. Płaskorzeźby ze sprzętem sportowym na tylnej ścianie zewnętrznej przypominają to zastosowanie. W latach 1956–1991 mieściła się tu kwatera główna Południowej Grupy Wojsk Radzieckich, która przekształciła salę w teatr z zmechanizowaną sceną.