Baradla Domica cave system, System jaskiń krasowych w Aggtelek i Kečovo, Węgry i Słowacja

System jaskiń Baradla-Domica to sieć korytarzy o długości 25,5 kilometra w triasowym wapieniu, łącząca jaskinię Baradla na Węgrzech z liczącą 5,3 kilometra jaskinią Domica na Słowacji. Główny ciąg biegnie siedem kilometrów od Aggtelek do Jósvafő, ma średnio 10 metrów szerokości i 7–8 metrów wysokości, a miejscami rozszerza się w duże komory. Fotografia ukazuje komorę nagiej skały z długimi, jasno zakończonymi stalaktytami, brunatno-kremowymi ścianami, zaokrąglonymi stalagmitami i płytką ciemną kałużą.

Jaskinia została po raz pierwszy wymieniona w piśmiennych źródłach w 1549 roku i systematycznie badana na przełomie osiemnastego wieku, kiedy przeprowadzono pierwsze pomiary. Te wczesne wyprawy ujawniły ogromną skalę podziemnej sieci.

Naturalne wejście do jaskini jest otwarte od prehistorii i dawało schronienie ludziom neolitu. Potok Acheron, nazwany od greckiej rzeki podziemi, płynie głównym korytarzem tylko podczas wezbrań; potok Styx przybywa ze słowackiej strony Domicy. Zwiedzający idą główną ścieżką wzdłuż suchego dna Acheronu.

Wycieczki z przewodnikami odbywają się codziennie przez oświetlone sekcje jaskini, ze ustalonymi trasami i poręczami zapewniającymi bezpieczeństwo odwiedzających. Teren jest generalnie łatwy do przejścia, ale warto zabrać wygodne obuwie i lekką kurtkę ze względu na chłodną temperaturę pod ziemią.

Potok Acheron, który wyrzeźbił główny korytarz, płynie nim dziś tylko podczas wezbrań; w porze suchej znika w ponorach, opadając do niższych jaskiń 30–40 metrów niżej. Zasila go jedenaście lejów krasowych, a jego zlewnia przekracza 40 km².