Holy Name of Mary Church, Solymár, Kościół parafialny w Solymár, Węgry

Kościół Imienia Maryi w Solymárze to późnobarokowa budowla wzniesiona w latach 1782–1785 według projektu budańskiego cieśli Mangla Jánosa. Ma 32,8 metra długości, 12 metrów szerokości i 11,5 metra wysokości, z wieżą pośrodku fasady nad wejściem, dostawioną około 1788–1789 przez Marczibányiego Istvána. Nawa kończy się półkolistą absydą, a ołtarz główny zawiera obraz Matki Bożej Wspomożycielki, namalowany w 1792 roku przez Józsefa Ferenca Falkonera jako odległa kopia według Lucasa Cranacha Starszego.

W tym miejscu od 1738 r. stała wotywna kaplica dziękczynna za ocalenie od zarazy, z obrazem Matki Bożej Wspomożycielki; poświęcona w 1742 r., przyciągała pielgrzymów z odległych komitatów, m.in. z Gyöngyöspata w 1757 r. Obecny kościół zbudowano w latach 1782–1785 według planów budańskiego cieśli Mangla Jánosa; proboszcz z Perbálu Veroni Pál położył kamień węgielny i poświęcił go w 1784 r. Wieża powstała około 1788–1789 r. staraniem Marczibányiego Istvána, a ukończoną świątynię konsekrowano 29 czerwca 1821 r.

Kościół obchodzi odpust parafialny 12 września, przeniesiony na najbliższą niedzielę, który otwiera gminny festiwal Búcsú w Solymárze. W niedziele o 8:15 odprawiana jest msza po niemiecku, a koncert adwentowy gromadzi lokalne chóry i orkiestry. Pomnik przy absydzie upamiętnia deportowanych Niemców.

Kościół stoi samotnie na dziedzińcu przy Templom tér, a wejście znajduje się pod wieżą pośrodku fasady. Msza odprawiana jest codziennie po węgiersku, a w niedziele o 8:15 także po niemiecku. Parafia organizuje również otwarcie Solymári Búcsú, związane z odpustem kościoła 12 września lub w najbliższą niedzielę.

Obraz ołtarza głównego, namalowany w 1792 roku przez Józsefa Ferenca Falkonera, jest odległą kopią dzieła Lucasa Cranacha Starszego i przedstawia Maryję Wspomożycielkę. W krypcie spoczywa Jenő Karátsonyi, ostatni wielki właściciel ziemski wsi. Przy absydzie stoi pomnik poświęcony deportowanym Niemcom.