Water tower, Wieża ciśnień w dzielnicy Újpest, Węgry

Wieża ciśnień w Újpeście to konstrukcja z żelbetonu i cegły zbudowana w latach 1911–1912, z dolną ceglaną częścią o średnicy wewnętrznej 9,5 m i ścianach grubości 1,8 m u podstawy. Mieści stalowy zbiornik typu Intze o pojemności 1 500 m³ i średnicy 15 m, a jej fundament stanowi płyta betonowa o średnicy 19 m i grubości 2,4 m. Wieża zwęża się do około 11,6 m średnicy zewnętrznej przy konsolach, osiągając wysokość 27 m.

W 1905 roku niezależne miasto Újpest zleciło budowę sieci wodociągowej; belgijska Compagnie Générale des Conduites d'Eau wygrała przetarg i w 1910 roku założyła Ister Magyar Vízmű Rt. Győző Mihailich zaprojektował konstrukcję, a Ödön Dümmerling architekturę; wykonawcą był Gyula Schreiber. Prace ziemne rozpoczęto 3 lipca 1911 roku, a wieżę przekazano 8 lipca 1912 roku.

Wieża określa wizualną tożsamość dzielnicy swoją masywną sylwetą z betonu i żelaza. Reprezentuje architekturę przemysłową, która charakteryzowała rozwijające się obszary.

Wieża stoi w Újpest, w IV dzielnicy Budapesztu, na płaskim brzegu Pesztu. Od lutego 2003 jest wyłączona z eksploatacji, więc nie ma zwiedzania wnętrza; ogląda się ją z okolicznych ulic. Tablica na jej boku upamiętnia partyzancki atak z 1944 roku.

W grudniu 1944 r. węgierscy partyzanci urządzili zasadzkę na strzegących wieży strażników Strzałokrzyżowców i przejęli przechowywane w niej materiały wybuchowe, prawdopodobnie przeznaczone do jej wysadzenia. Tablica na boku wieży upamiętnia ten atak, dzięki któremu dzielnica nie została pozbawiona wody.