Evangelical-Lutheran Church of Budapest-Fasor, Kościół luterański w VII dzielnicy Budapesztu, Węgry.

Kościół ewangelicko-luterański Budapest-Fasor to neogotycka, dwunawowa świątynia luterańska na rogu Városligeti fasor i Bajza utca w VII dzielnicy. Obok nawy głównej stoi 55-metrowa wieża; elewacja łączy wapień i cegłę, a rzeźby wykonał Ignác Langer. Nad wejściem znajdują się mozaika Miksy Rótha „Chrystus i dzieci” oraz rozeta o średnicy pięciu metrów; nawa główna wzorowana jest na Sainte-Chapelle w Paryżu.

W 1900 roku zgromadzenie generalne luteran zdecydowało o zakupie działki w Erzsébetváros pod nowy kościół i główne gimnazjum. Choć konkurs z 1903 roku wygrał Lajos Schodits, zlecenie otrzymał Samu Pecz; budowę rozpoczęto latem tego roku, opóźnianą przez strajki. Gimnazjum otwarto we wrześniu 1904 roku, a kościół poświęcono 7 października 1905 roku, finansując go ze 100 000 koron datków i 300 000 koron wsparcia państwowego.

Kościół był pierwszym kościołem luterańskim w Budapeszcie, w którym nabożeństwa odprawiano wyłącznie po węgiersku. Nazwa pochodzi od Városligeti fasor, wysadzanej drzewami alei, przy której świątynia się znajduje. Mozaika „Chrystus i dzieci” nad wejściem jest dziełem Miksy Rótha.

Kościół stoi przy Városligeti fasor 17–21, na rogu Bajza utca, w tym samym kwartale co gimnazjum ewangelickie Fasori. Fasada główna i lewa boczna wychodzą na ulicę, a prezbiterium na dziedziniec szkoły. Wieża ma 55 metrów wysokości; wnętrze mieści 440 miejsc siedzących i tyle samo stojących, łącznie z emporą.

Dwumanuałowe organy zbudowała w 1906 roku firma Angster z Pécsu, a w 1989 roku rozbudowano je do 21 głosów. Witraże Miksy Rótha zostały zniszczone podczas oblężenia Budapesztu i zastąpione przez witrażownika Miklósa Kissa w 1997, 1999 i 2002 roku.