Fertőrákos mithraeum, Rzymskie sanktuarium w Fertőrákos, Węgry.

Mitreum w Fertőrákos to podziemna świątynia o trapezoidalnym rzucie i sklepieniu kamiennym. Jej południową i wschodnią ścianę wycinano bezpośrednio z żywej skały, podczas gdy inne boki zbudowano z kamienia.

Dwa ołtarze wymieniające ludzi z Carnuntum, w tym dekuryona Lucjusza Awitusa Maturusa, wydają się stać za budową świątyni na początku III wieku n.e. Po odkryciu miejsca przez Györgya Malleschitza w 1866 roku miejscowy urzędnik sfinansował odbudowę kamiennego sklepienia sanktuarium, pierwszą próbę rekonstrukcji na stanowisku archeologicznym na Węgrzech. Dach ten później rozebrano, a obecny budynek ochronny wzniesiono po wykopaliskach w latach 1990–1991.

Dwa ołtarze wymieniają ludzi z Carnuntum: Luciusa Avitusa Maturusa, dekuryona kolonii, oraz Septimiusa Iustinianusa, nadzorcę broni Legio XIIII Gemina Antoninianae. Ich śluby, spełnione chętnie i zasłużenie, sugerują, że te dedykacje dały impuls do budowy świątyni. Znaleziska, w tym ołtarze, przechowywane są w muzeum w Sopronie.

Dostęp wymaga zejścia czterech schodów do głównej komory, która znajduje się około 80 centimetrów poniżej poziomu gruntu. Odwiedzający powinni liczyć się z niskimi sufitami i słabym oświetleniem, a zalecane są wygodne buty.

Trapezoidalny kształt jest niezwykły dla rzymskich świątyń i wynikł z przystosowania się do naturalnego ukształtowania skalnego kopalni. Ten kompromis między ideałami religijnego projektu a ograniczeniami terenu pokazuje, jak geografia ukształtowała przestrzenie sakralne.