Minorite Church in Miskolc, Katolicki kościół parafialny w Miszkolcu, na Węgrzech.

Kościół Minoritów w Miszkolcu to barokowy katolicki kościół parafialny zbudowany w latach 1729–1760. Jego 60-metrowa fasada jest podzielona doryckimi i jońskimi kolumnami oraz pilastrami na trzy pionowe sekcje, z dwiema 56-metrowymi wieżami zwieńczonymi krzyżami. Główne wejście ma brązowe drzwi z 2001 roku, do których prowadzą zakrzywione trójlistne schody, flankowane niszami z posągami św. Klary i św. Elżbiety.

Kelemen Didák, przełożony minoritów, uzyskał zgodę cesarza Karola III i rozpoczął budowę w 1729 roku z architektem Giovannim Battistą Carlone. Chór i krypta były gotowe w 1735 roku, główny budynek i wieże w 1743 roku, a krzyże umieszczono na wieżach w 1751 roku. Pożar w 1843 roku zniszczył dach i dzwony, ale odbudowa według oryginalnych planów Carlone zakończyła się w 1845 roku.

Kościół nazywany jest też kościołem minorytów, od zakonu, który go założył. Jego rzeźbiona ambona, wykonana w latach 1740–1748 w warsztacie paulinów z Sajóládu, przedstawia Siewcę i Dobrego Pasterza oraz czterech siedzących ewangelistów, a z tyłu widnieje herb minorytów.

Kościół stoi przy Hősök tere, po lewej dawny klasztor minimitów, dziś kolegium męskie Kelemena Didáka, po prawej szkoła Földes Ferenc. Nawa główna ma 12 m szerokości, a wieże 56 m wysokości, więc fasadę najlepiej oglądać z przeciwnej strony placu. Wnętrze jest trzynawowe z kaplicami bocznymi; przejście do klasztoru zajmuje miejsce czwartej kaplicy po stronie zachodniej.

Kościół ma dwa dzwony: ważący 2000 kg dzwon Gábor, odlany w 1847 r. w Wiener Neustadt, wisi w wieży wschodniej, a ważący 150 kg dzwon żałobny św. Antoniego Padewskiego, odlany w Budapeszcie w 1936 r., w wieży zachodniej. Pożar w 1843 r. stopił wcześniejsze dzwony.