János Hill, Szczyt górski w Budapeszcie, Węgry

Wzgórze Jánosza jest najwyższym punktem Budapesztu, wzniesieniem o wysokości 528 metrów w Górach Budzińskich, zbudowanym z wapienia dachsteińskiego na triasowym dolomicie. Na szczycie stoi Wieża Widokowa Elżbiety, okrągła kamienna wieża o wysokości 23,5 metra z czterema tarasami, na którą prowadzą 101-stopniowe spiralne schody. Wzgórze łączy się z płaskowyżem Normafa i leży w pobliżu rezerwatu łowieckiego Budakeszi.

Wzgórze nazywało się wcześniej Pozsonyi-hegy, a na początku XIX wieku na szczycie stał posąg św. Jana. Nazwa János-hegy utrwaliła się na początku XX wieku. Wieża widokowa Elżbiety, zbudowana w latach 1908–1910 dla upamiętnienia wizyty królowej Elżbiety w 1882 roku, została poświęcona 8 września 1910 roku przez burmistrza Istvána Bárczy'ego; jej żelbetowa podstawa jest jedną z najstarszych na Węgrzech.

Nazwa János pochodzi albo od figury św. Jana, która stała na szczycie na początku XIX wieku, albo od hrabiego Óváriego Jánosa, rektora zamku w Budzie w latach 1318–1377; utrwaliła się dopiero na początku XX wieku, a północno-zachodni grzbiet nadal nazywa się Pozsonyi-hegy. Królowa Elżbieta odwiedziła wzgórze w 1882 roku, a wieża widokowa otwarta 8 września 1910 roku nosi jej imię.

Kolejka krzesełkowa Libegő wjeżdża ze Zugliget na wzgórze, a stacja Jánoshegy Kolei Dziecięcej leży na wysokości 409 m, 800 m od górnej stacji kolejki w przełęczy Budakeszi-nyereg. Od marca do października prywatny elektryczny busik łączy Normafę z Libegő w weekendy i święta.

Nadbudowa wieży widokowej to jedna z najstarszych konstrukcji żelbetowych na Węgrzech. Okrągła kamienna wieża z czterema tarasami ma 23,5 m wysokości, a na szczyt prowadzą 101-stopniowe schody kręcone. W przedsionku stoi rzeźba królowej Elżbiety dłuta Alajosa Strobla, a obok mozaiki secesyjne Dezső Kölbera i Viktora Tardosa Krennera, wykonane przez Miksę Rótha.