Południowy most kolejowy w Budapeszcie, Most kolejowy w Budapeszcie, Węgry

Most kolejowy łączący (Összekötő vasúti híd) przenosi południową Körvasút nad Dunajem, tuż na południe od mostu Rákóczi, między stacjami Ferencváros i Kelenföld. Jego czteroprzęsłowa stalowa konstrukcja ma 477 m długości, z czego 393 m nad korytem rzeki. Pomost tworzy gęsta biała krata z krzyżujących się kratownic, a cztery wysokie czerwone stalowe pylony w kształcie odwróconej litery Y wznoszą się z pomostu i z rzeki, z kablami rozchodzącymi się wachlarzowo do konstrukcji. Most opiera się na szarych kamiennych filarach w wodzie.

Pierwszy most otwarto 23 października 1877 roku między Ferencváros a Kelenföld; zbudowały go francuskie firmy Filleul-Brohy i J.F. Cail & Cie. Jego dźwigary z kutego żelaza okazały się zbyt słabe dla większego ruchu, dlatego w listopadzie 1913 roku zastąpił go stalowy most łukowy według projektu inżyniera MÁV Ernő Kölbera. Wojska niemieckie wysadziły go 31 grudnia 1944 roku; w 1946 powstał jednotorowy most systemu K, a następnie dwa stałe mosty kratownicowe w 1948 i 1953 roku.

Nazwa mostu, Összekötő vasúti híd, oznacza „łącznikowy most kolejowy”, od linii Körvasút, którą przenosi; Węgrzy często błędnie nazywają go Południowym łącznikowym mostem kolejowym. Jego stalowe dźwigary kratownicowe, wykonane w Belgii i Francji i zmontowane pod kierunkiem Jánosa Feketeházyego, są tym, co dziś widzi podróżny w pociągu.

Dostęp do mostu ograniczony jest do pasażerów pociągów, więc odwiedzający mogą go zobaczyć tylko z pociągu. Przechodzenie pieszo nie jest dozwolone.

Tymczasowy most z 1946 r. rozebrano po oddaniu przęseł stałych, a jego elementy systemu K wykorzystano przy moście kolejowym w Újpescie, również wysadzonym pod koniec wojny. Wolne miejsce na filarach pozostaje w rezerwie na remonty.