Szigliget Castle, Średniowieczne ruiny zamku w Szigliget, Węgry

Zamek Szigliget to ruina położona na wzgórzu Várhegy na wysokości około 239 metrów, z widokami na jezioro Balaton i basen Tapolca. Struktura składa się z kamiennych fundamentów i pozostałości murów stojących na otwartym powietrzu, z dziedzińcami i przestrzeniami wystawowymi dostępnymi dla zwiedzających.

Benedyktyni z Pannonhalmy zbudowali najstarsze części, skrzydło pałacowe między dwiema wieżami i otaczające mury kamienne, w latach 1260–1262. Król Béla IV nabył zamek drogą wymiany w 1262 roku i powierzył go rodzinie Móriczhida z rodu Pok. W 1531 roku Martonfalvay Imre zdobył go dla Bálinta Töröka i przebudował; uderzenie pioruna wznieciło proch w 1697 roku, a Leopold I kazał go zburzyć w 1702 roku.

Nazwa zamku pochodzi od leżącej poniżej wsi Szigliget; wzgórze było niegdyś wyspą na jeziorze Balaton, dostępną tylko łodzią aż do regulacji wód w XIX wieku, która połączyła je z brzegiem. Rodzina Lengyel, właściciel zamku, później zbudowała dwór w dolinnej wsi zamiast naprawiać ruinę na szczycie.

Odwiedzający mogą dotrzeć do ruin szlakami turystycznymi oznaczonymi, które wychodzą z wioski i są stosunkowo łatwe do śledzenia. Zaleca się solidne obuwie i dodatkowy czas na eksplorację, ponieważ grunt jest nierówny, a niektóre części ścieżki są dość strome.

Kres zamku nie przyszedł wraz z oblężeniem, lecz z uderzeniem pioruna, które w 1697 roku spowodowało wybuch prochu przechowywanego w jednej z wież i pożar zabudowań; zubożała rodzina Lengyelów nie odbudowała go, przenosząc się do dworu w dolinie. Po 1702 roku Leopold I nakazał rozbiórkę, a okoliczni mieszkańcy użyli kamieni do własnych budów.