Igriș Abbey, ruiny opactwa cystersów w Sânpetru Mare, Rumunia

Opactwo Igriș to klasztor cystersów w Sânpetru Mare, którego murki ze starego kamienia i fundamenty z 12 wieku wciąż są widoczne. Układ wykazuje charakterystyczną dla tego zakonu zaplanowaną organizację przestrzeni.

Klasztor został założony w 1179 roku przez króla Belę III i przez wieki był ważnym centrum religijnym. Po zniszczeniu podczas mongolskiej inwazji w 1241 roku został później przebudowany i wzmocniony.

Biblioteka opactwa jest najstarszą udokumentowaną biblioteką na terenie dzisiejszej Rumunii. Zawierała dzieła Cycerona, Seneki, Swetoniusza i Kwintyliana oraz autorów średniowiecznych, takich jak Anzelm z Canterbury i Iwo z Chartres. Węgierska nazwa Igriș pochodzi od eg i res, „Brama Niebios”; etymologia ludowa powiązała ją później ze słowem agrișă (agrest).

Ruiny znajdują się w punkcie Săliște (Kemenche), około 9 km na północny zachód od wsi Igriș, częściowo przykryte wałem ochronnym Maruszy i terenem Canton 4 firmy Apele Române. Zachował się odcinek muru długości 1,5 metra, liczne głazy i polerowane kamienie o średnicy około 1 metra. Miejsce nie jest oznakowane, więc trzeba liczyć się z nierównym terenem.

Wykopaliska archeologiczne w 2019 roku ujawniły kryptę króla Andrzeja II, odkrywając, że miejsce służyło również jako królewska nekropolia. Pokazało to, że miało szczególne znaczenie dynastyczne dla średniowiecznego królestwa.