Храм Успења Пресвете Богородице у Корчули, Świątynia prawosławna w Korčuli, Chorwacja

Cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Bogurodzicy jest główną i największą cerkwią prawosławną na wyspie Korčula, wzniesioną około 1220 roku w stylu serbsko-bizantyjskim jako fundacja dynastii Nemanjićów. Należy do eparchii zahumsko-hercegowińskiej i primorskiej i stoi w mieście Korčula.

Cerkiew zbudowano około 1220 roku, gdy święty Sawa założył diecezję Hum; finansowali ją serbscy kupcy z wyspy, a dynastia Nemanjićów hojnie ją uposażyła w stylu serbsko-bizantyjskim. Po zajęciu Korčuli przez Wenecję stała się kościołem katolickim pod wezwaniem świętej Barbary, zarządzanym przez żeński klasztor. Przeszła na miasto, a po 1880 roku do skarbu państwa; w listopadzie 1934 roku zwrócono ją prawosławnym i poświęcono.

Kościół wyświetla ikonografię ortodoksyjną i freski odzwierciedlające życie duchowe lokalnej społeczności serbskiej. Odwiedzający mogą obserwować, jak dzieła religijne kształtują wnętrze i doświadczenie kultu.

Cerkiew znajduje się w mieście Korčula na wyspie o tej samej nazwie, w eparchii zahumsko-hercegowińskiej i primorskiej. Jest czynnym miejscem kultu serbskiej Cerkwi prawosławnej, więc należy ubrać się skromnie i nie przeszkadzać w nabożeństwach. Budynek przez stulecia służył katolikom, zanim wrócił do wspólnoty prawosławnej; o godzinach otwarcia warto zapytać na miejscu.

Cerkiew wzniesiono około 1220 roku jako fundację Nemaniczów, gdy na wyspie żyło ponad 500 serbskich kupców prawosławnych, którzy wsparli budowę w stylu serbsko-bizantyjskim. Po zajęciu Korčuli Wenecjanie zamienili ją na katolicką i poświęcili św. Barbarze; opiekował się nią żeński klasztor. Cerkwi prawosławnej zwrócono ją dopiero w listopadzie 1934 roku.