Vjesnik Building, Budynek w stylu międzynarodowym w Trnje, Chorwacja

Budynek Vjesnika był 67-metrowym biurowcem przy Slavonska avenija 2, z wysokim parterem, 16 piętrami i masztem antenowym na dachu. Prostokątny rzut miał 14 na 39 metrów. Elewacja łączyła pomarańczowe szkło Stopray w oknach i brązowe szkło Colorobel w parapetach, a siedem słupów żelbetowych zwężało się z 40 × 80 cm u podstawy do 40 × 40 cm u góry.

Pomysł, by redakcję i drukarnię Vjesnika umieścić w jednym miejscu, powstał za dyrekcji Đury Kladarina; w 1957 roku ogłoszono konkurs. Kamień węgielny położono w 1959 roku na działce ograniczonej Slavonską aveniją, Odranską, Savską i Cvjetną. Antun Ulrich junior sporządził plany w 1960 roku; budowa prowadzona przez OUR Tempo pod kierunkiem Mirka Fijembera ruszyła w 1963 i zakończyła się w 1972, gdy wprowadziły się redakcje.

Ciemna szklana fasada przyniosła wieżowcowi przydomek „čokoladni toranj” (czekoladowa wieża), a projekt wzorowano na nowojorskim Lever House. Na piętnastym piętrze nadawało radio Laganini FM, a archiwa administracji skarbowej zajmowały piętra od siódmego do dziesiątego. Budynek przechowywał też archiwa kilku ministerstw, a podczas pożaru w 2025 roku sprzęt 14 krajowych związków sportowych i chorwackiego komitetu olimpijskiego.

Budynek stał przy Slavonska avenija 2, na skrzyżowaniu z Savska cesta, w zagrzebskiej dzielnicy Trnje. Przystanek tramwajowy o nazwie Vjesnik obsługiwały w dzień linie 4, 5, 14 i 17, a w nocy linia 32. Podczas pożaru w listopadzie 2025 r. Slavonska avenija i jej przejście podziemne na północ od wieży były zamknięte dla samochodów i pieszych; objazd tymczasowy otwarto rankiem 30 listopada.

Ciemne refleksyjne szkło przyniosło mu przydomek „czekoladowej wieży”, a projekt wzorowano na nowojorskim Lever House. Budowa trwała od 1963 do 1972 roku; pogłoska, że wieża przechyliła się po powodzi w 1964 roku, była fałszywa — czekano na pieniądze na nowoczesne wyposażenie.