Komito, Szczyt górski na granicy między Gruzją a Rosją

Komito to góra o wysokości 4261 m n.p.m. na granicy Gruzji i Rosji, w gminie Achmeta (Kachetia) i rejonie Szaroj (Czeczenia). Leży na grzbiecie Pirikita i zbudowana jest z łupków ilastych z liasu. Jej górna część jest skalista, z lodowcami o powierzchni 2–2,5 km² na zboczu północnym i kilkoma płatami śniegu i lodu na zboczu południowym; dolne zbocza pokrywają łąki alpejskie i subalpejskie.

Komito leży na czeczeńskim odcinku granicy Rosji z Gruzją, gdzie radziecki i rosyjski geograf A. A. Gołowlow odnotował, że niemal wszystkie wysokie szczyty Pasma Bocznego po stronie czeczeńskiej noszą gruzińskie nazwy, takie jak Machismagali, Tebulos-Mta i Donos-Mta. Konstantin Nikołajewicz Rossikow wykazał, że nazwy te mają czeczeńskie odpowiedniki, a czeczeńska nazwa Komito to Dattach-Korta. W latach 1888–1969 lodowiec góry zmniejszył się o 2,6 km² powierzchni i 920 m długości.

Góra ma dwie nazwy: gruzińską Komito i czeczeńską Dattakh-Korta. Geograf A. A. Gołowlow zauważa, że niemal wszystkie wysokie szczyty czeczeńskiego odcinka granicy rosyjsko-gruzińskiej na współczesnych mapach noszą nazwy gruzińskie, podczas gdy K. N. Rossikow wykazał, że istnieją ich czeczeńskie odpowiedniki.

Komito leży na gruzińsko-czeczeńskim odcinku granicy Rosji i Gruzji, po stronie gruzińskiej w gminie Achmeta, po stronie czeczeńskiej w rejonie Szaroj. Najbliższe gruzińskie wsie to Dartlo i Boczhorna na południu; po stronie rosyjskiej leżą Sanduchoj, Itum-Kali i Szaroj. Zbocze północne pokrywają lodowce o powierzchni 2–2,5 km², a niższe stoki to łąki alpejskie i subalpejskie.

Góra zbudowana jest z liasowych łupków ilastych, a jej górna część jest skalista. Na zboczu północnym leżą lodowce o powierzchni 2–2,5 km², natomiast na zboczu południowym zachowało się tylko kilka płatów śniegu i lodu. W latach 1888–1969 lodowiec stracił 2,6 km² powierzchni i 920 m długości.