Gori Fortress, Średniowieczna twierdza na skalistym wzgórzu w Gori, Gruzja.

Twierdza Gori to zrujnowana cytadela z grubo ciosanego szarobrązowego kamienia na skalistym szczycie nad Gori. Jej mury podążają za nieregularną rzeźbą płaskowyżu: długi krenelażowy mur wznosi się ku wysokiemu, wąskiemu kamiennemu filarowi w pobliżu środka, niższy krenelażowy mur opada w lewo, a cylindryczna wieża z pionowymi blankami wystaje w prawo. Szeroki tarasowy wał z kwadratowymi blankami opada ukośnie poniżej głównych murów. Najlepiej zachowana część, Tskhra-kara („dziewięciobramna”), przylega od zachodu do owalnej cytadeli, z murami pomocniczymi od południa i wschodu.

Już w ostatnich wiekach p.n.e. na wzgórzu stały umocnienia, ale źródła pisane po raz pierwszy wymieniają twierdzę Gori w XIII wieku. W XVI wieku zdobyli ją Osmanowie; w 1599 roku ludzie króla Simona I udali, że przerywają oblężenie na Wielki Post, po czym nocnym atakiem odzyskali twierdzę. Królowie Rostom (lata 30. XVII w.) i Erekle II (1774) nadali jej obecny kształt, a po 1801 roku stacjonował tu rosyjski batalion grenadierów.

Nazwa Goris Ciche oznacza po gruzińsku po prostu „twierdza Gori”. Najlepiej zachowana część po zachodniej stronie nosi nazwę Tskhra-kara, „ta o dziewięciu bramach”. W południowo-wschodnim odcinku znajdują się ruiny małego kościoła, a we wschodniej części terenu stoi kościół salowy z XI–XII wieku.

Mury twierdzy opadają zachodnim zboczem w stronę drogi, a rzeka Liachwi płynęła niegdyś u podnóża wzgórza, zanim się cofnęła. Najlepiej zachowana część, Tskhra-kara, zwrócona jest na zachód, z dodatkowymi murami na południu i wschodzie. Późna sklepiona brama znajduje się pośrodku południowego muru.

Sekcja zachodnia zwana Tskhrakara lub Dziewięć-Bram przetrwała jako najbardziej intaktna część witryny pomimo licznych oblężeń i uszkodzeń trzęsienia ziemi. Obszar ten pozwala odwiedzającym zobaczyć pierwotny system bram z jego warstwowymi przejściami obronnymi wciąż stojącymi dzisiaj.