Sémaphore de la Pointe Saint-Mathieu, Punkt kontroli ruchu morskiego w Plougonvelin, Francja

Sémaphore de la Pointe Saint-Mathieu to kwadratowa, zwężająca się wieża z białą elewacją i szarymi kamiennymi narożnikami, stojąca nad ciemną wodą w Plougonvelin na Bretanii. Nad kamiennym cokołem wznoszą się cztery kondygnacje z małymi prostokątnymi oknami, zwieńczone przeszkloną izbą obserwacyjną, płaskim dachem, metalową balustradą i masztem z flagą. Do izby obserwacyjnej prowadzi 92 stopnie.

Pierwszą stację semaforową założono w 1861 roku na wschód od obecnego miejsca, między opactwem a klifami Les Rospects, lecz nie miała widoku na przesmyk Four. W obecnym miejscu w 1906 roku wzniesiono nową wieżę o wysokości 39 metrów. Od 15 września 1962 roku stacja działała całodobowo z sześcioma osobami, a izbę wartowniczą przebudowano między 1972 a 30 maja 1973 roku.

Semafór należy do łańcucha 52 posterunków nadzoru wybrzeża obsługiwanych przez Marynarkę Francuską. Izba wartownicza, do której prowadzi 92 stopnie, nasłuchuje częstotliwości alarmowych i prowadzi obserwację wzrokową akwenu; placówka służy też meteorologii. Dawniej porozumiewano się z przepływającymi statkami za pomocą sygnałów flagowych, a wiadomości przekazywano telegrafem.

Lokacja funkcjonuje jako punkt obserwacyjny dla statków i łodzi podróżujących po okolicy. Odwiedzający powinni wiedzieć, że jest to aktywna funkcjonująca placówka i dostęp do niej lub wycieczki mogą być ograniczone.

Stacja zajmuje 920 m² i należy do łańcucha 52 posterunków nadzoru wybrzeża obsługiwanych przez francuską marynarkę wojenną. Załoga nasłuchuje częstotliwości alarmowych, obserwuje morze wzrokowo i dostarcza dane meteorologiczne; do izby wachtowej prowadzi 92 stopnie.