La Chaussée-Tirancourt oppidum, Oppidum z epoki żelaza w La Chaussée-Tirancourt, Francja

Oppidum La Chaussée-Tirancourt to przecięty cypel o powierzchni 35 hektarów między doliną Sommy, doliną Acon i wykopanym przez człowieka „fossé Sarrazin”. Jego fosa wycięta w kredzie ma 457 m długości i 12 m szerokości, za wałem ziemnym o grubości 27 m u podstawy. Wykopaliska odsłoniły bramę o szerokości 5 m z ufortyfikowanym korytarzem długości 20 m, dziewięć gwoździ skrzydła bramy i ślady drewnianej wieży strażniczej.

Stanowisko długo odczytywano jako celtyckie oppidum, ale jego datowanie jest sporne. Jean-Louis Brunaux umieszcza wał na lata 40–25 p.n.e., po wojnach galijskich, co czyniłoby go rzymskim obozem zbudowanym technikami galijskimi. Badania z lat 2014–2015 zaproponowały 60 r. p.n.e., w trakcie podboju, a znaleziska datuje się na drugą połowę I w. p.n.e. Galijski murus gallicus opiera się na neolitycznym obwodzie z około 5000–2000 r. p.n.e.

Miejsce nosi lokalnie nazwę „camp César”, związaną z interpretacją jako obóz rzymski. Brama wejściowa stała tam, gdzie biegnie obecna ścieżka; wykopaliska odsłoniły dziewięć gwoździ w układzie szachownicowym, znaczących skrzydło drzwi. Stanowisko leży obok parku archeologicznego Samara.

Tereny są rozległe i wymagają czasu na prawidłowe zbadanie, więc noś wygodne buty i weź ze sobą wystarczającą ilość wody. Lokalizacja znajduje się w pagórkowatym regionie o wilgotnych warunkach, a niektóre ścieżki stają się śliskie po deszczu.

Pod ziemią znajduje się kilka ukrytych struktur detekowalnych tylko przy użyciu specjalistycznego sprzętu, co czyni starożytną osadę jeszcze bardziej tajemniczą. Te niewidoczne ślady sugerują, że ludzie zamieszkiwali to miejsce na długo przed zbudowaniem ufortyfikowania.