Rideaux cave, jaskinia i prehistoryczne stanowisko archeologiczne w Lespugue, Francja

Jaskinia Rideaux to schronienie skalne zagnieżdżone w wąwozach rzeki Save w Lespugue, Francja, ukryte między wysokimi szarymi klifami wapiennymi. Wąski wejście prowadzi do spokojnej przestrzeni z nierównymi podłogami i szorstkami ścianami, gdzie warstwy archeologiczne ujawniają narzędzia z krzemienia, kości i artefakty z wielu okresów.

René de Saint-Périer dotarł do jaskini po raz pierwszy w 1911 roku i zastał jej wejście częściowo zamknięte murem, pozostałością użytkowania jako umocniony posterunek w średniowieczu. Jaskinia była zamieszkana głównie w dolnym magdalenienie; jej osady dostarczyły też aurignackich ostrzy kościanych oraz materiału solutrejskiego i magdaleńskiego. W 1922 roku wydobyto z niej wenus z Lespugue, rzeźbioną w kości słoniowej mamuta.

Nazwa jaskini pochodzi od nacieków kalcytowych, które niegdyś zdobiły jej wejście. To największa znana jaskinia na prawym brzegu Save: 18 m długości, 8 m szerokości i 6 m wysokości, przylegająca do jaskini des Ours. Znaleziono tu żebro ozdobione trzema figurami węży, rzadkim motywem w sztuce górnego paleolitu.

Jaskinia otwiera się w drugim progu wapiennym wąwozów Save, około 1400 m poniżej młyna Notre-Dame i dokładnie pod ruinami zamku w Lespugue. Ma 18 m długości, 8 m szerokości i 6 m wysokości, a sąsiaduje z jaskinią des Ours. Nie należy jej mylić z schroniskiem Sous-les-Rideaux, położonym tuż poniżej, na najniższym poziomie.

Jaskinia dostarczyła też żebro ozdobione trzema figurami węża, rzadki motyw w sztuce górnego paleolitu. Wenus z Lespugue, znaleziona tu w 1922 roku, ma 147 mm wysokości, a nie 6 cm, i jest przechowywana w Musée de l'Homme w Paryżu.