Abri des Harpons, Prehistoryczne schronisko skalne w Lespugue, Francja

Abri des Harpons to naturalne schronisko skalne u podstawy klifu, sięgające około 5 metrów w głąb i położone nad rzeką Save. Miejsce zawiera wiele warstw z różnych okresów wypełnionych narzędziami, bronią i przedmiotami pokazującymi dawne tradycje rzemiosła.

Ludzie zamieszkiwali ten schronisko w dwóch głównych okresach: najpierw w epoce solutrańskiej, a później w epoce magdaleńskiej, gdy techniki łowiectwa się zaawansowały. Wykopaliska archeologiczne w latach 1912-1930 ujawniły te warstwy zasiedlenia i pokazały, jak życie ewoluowało.

Nazwa pochodzi od płaskich harpunów z poroża renifera z górnej warstwy magdaleńskiej, zalegających nad harpunami z jednym lub dwoma rzędami zadziorów. René de Saint-Périer prowadził tu wykopaliska od 1912 r.; znaleziono też lampkę oliwną i magdaleńskie igły z uchem.

Schronisko znajduje się w odległym obszarze i wymaga wizyt z przewodnikiem, aby chronić warstwy archeologiczne. Odwiedzający powinni nosić solidne obuwie i spodziewać się trudnych warunków terenu, ponieważ wejście może być ciasne, a teren nierówny.

Wenus des Harpons to postać kobieca wyryta na pałeczce z poroża renifera, odmienna od słynnej Wenus z Lespugue z sąsiedniej jaskini des Rideaux. Stanowisko dostarczyło też magdaleńskie igły z uszkiem i lampkę oliwną.