Aqueduc du Loing et du Lunain, Zabytkowy akwedukt w Cachan, Francja.

Akwedukt Loing et Lunain to przewód wodny transportujący wodę z rzek Loing i Lunain do Paryża, wykorzystując zarówno sekcje podziemne jak i naziemne. Struktura pokazuje różne techniki inżynierskie do regulacji i ochrony przepływu wody na całej trasie.

Ukończony w 1900 roku akwedukt prowadzi do Paryża wody Loing i Lunain i łączy się z akweduktem de la Vanne w lesie Fontainebleau, w dzielnicy Croix du Grand-Maître, za przepompownią Sorques. Woda dociera do zbiornika Montsouris w trzy dni. Środkową część podniesiono, by ominąć dno doliny, a fundamenty spoczywają na wielowiekowych podziemnych kamieniołomach pod avenue Aristide-Briand w Cachan, wzmocnionych pod kierunkiem Émile'a Wickersheimera przez inżyniera Maxime'a Charles'a Josepha Pellégo i kontrolera Charles'a Louis'a Dieudonnégo Valleta, wynagrodzonego 500 frankami.

Akwedukt łączy się z akweduktem Vanne w lesie Fontainebleau, w dzielnicy Croix du Grand-Maître, za przepompownią Sorques. Woda dociera do zbiornika Montsouris w Paryżu w trzy dni. Na wschód od Cachan studnia łączy go z komorami 10 i 11 akweduktu Médicis, który przecina go prostopadle.

Widoczne łuki z zielonymi drzwiami ciągną się wzdłuż avenue Aristide-Briand w Cachan, po trasie drogi D920, na północ od rue Jean-Marin Naudin. Większość linii biegnie pod ziemią jako syfon, a wyniesione odcinki porasta trawa: szukaj murowanych arkad, nie ciągłego kanału. Podziemne kamieniołomy nie są skartowane i nie należy do nich wchodzić bez specjalistycznego przewodnika.

Pod łożem kanału znajdują się stare kamieniołomy wapienne, które stanowiły specjalne wyzwanie podczas budowy. Inżynierowie musieli dodać specjalne wzmocnienia, aby zapewnić stabilność nad tymi pustymi obszarami.