Château de Villejuif, Zamek z XVII wieku w Villejuif, Francja

Château de Villejuif, zwany château hrabiego de Saint-Roman, był raczej folwarkiem szlacheckim niż zamkiem wojskowym, zbudowanym z kamieni z kamieniołomów Arcueil. Eugène Atget sfotografował go w 1901 r. Jego park, sprzedany w 1910 r., rozciągał się między dzisiejszymi rue Jean-Jaurès, avenue Paul-Vaillant-Couturier i rue Georges-Lebigot; resztki zachowały się pod numerami 3 i 10 rue du Colonel-Marchand.

Jean Duret, kapitan w pułku księcia Conti, nabył w 1672 roku seniorat Villejuif, w 1674 sprzedał stary dwór seminarium Saint-Nicolas-du-Chardonnet i w 1680 wzniósł nowy zamek. W 1732 ostatni spadkobierca Dureta sprzedał seniorat Jacques'owi Molinowi, chirurgowi króla; przez jego siostrę Suzanne przeszedł on na rodzinę de Saint-Roman. Jacques de Saint-Roman został zgilotynowany w czasie rewolucji, a jego syn Alexis-Jacques uciekł do Anglii. Zamek podzielono później na mieszkania i rozebrano w 1989 roku.

Nazwa Saint-Roman przetrwała w dzisiejszej rue Eugène-Varlin, wytyczonej we wrześniu 1900 roku jako avenue de Saint-Roman, aby połączyć ratusz i szkoły z ostatnimi resztkami zamku. Rozebrany w 1989 roku budynek przetrwał jedynie w szczątkach pod numerami 3 i 10 przy rue du Colonel-Marchand.

Pozostałości architektoniczne są widoczne pod numerami 3 i 10 na ulicy Rue Colonel Marchand, gdzie można zaobserwować oryginalne ściany i elementy projektu. Miejsce jest teraz otoczone nowoczesnymi strukturami i częściowo zajęte przez szpital Paul Brousse.

Posiadłość zawierała prywatny cmentarz rodzinny i prowadziła postępowania sądowe w swoich budynkach pomocniczych do 1845. Ta podwójna rola rezydencji prywatnej i lokalnego ośrodka administracyjnego uczyniła ją ważną dla wspólnoty.