Monastère du Carmel de Lourdes, Klasztor karmelitański w Lourdes, Francja.

Klasztor karmelitanek w Lourdes znajduje się przy Route de Pau, naprzeciw groty Massabielle. W skład zabudowań wchodzi kaplica zbudowana w 1899 roku przez Jean-Marie Lacrampe'a i przebudowana przez Pierre'a Vago w latach 70. Wspólnota liczy około trzydziestu sióstr. Kaplica jest otwarta dla zwiedzających latem.

Matka Teresa od Jezusa, która w styczniu 1852 wstąpiła do karmelu w Tulle, założyła klasztor i została jego pierwszą przeoryszą. W 1874 roku kupiła działkę naprzeciw groty Massabielle, w miejscu, gdzie Bernadette Soubirous przeżyła osiemnaste i ostatnie objawienie 16 lipca 1858 roku, i kazała przywieźć tam ziemię pod budowę. Kamień węgielny położono 18 kwietnia 1874 roku w obecności biskupa Langénieux z Tarbes, a klasztor poświęcono 16 lipca 1876 roku pod wezwaniem Świętego Imienia Jezus, nadanym przez Piusa IX.

Siostry karmelitanki spędzają dni na modlitwach chóralnych, medytacji i pracy ręcznej, zgodnie z regułą zreformowaną w XVI wieku przez Teresę z Avili. Ich życie kontemplacyjne zapewnia duchowe wsparcie pielgrzymom odwiedzającym Lourdes. Wspólnota towarzyszy również kobietom rozważającym powołanie zakonne.

Klasztor znajduje się przy Route de Pau 17, około 1,5 km od sanktuarium. Odwiedzający mogą uczestniczyć w nabożeństwach w kaplicy, ale dostęp do stref klauzurowych nie jest dozwolony. Młode kobiety mogą ubiegać się o pobyty, aby poznać życie monastyczne. Autobusy miejskie łączą teren z centrum Lourdes.

Działkę kupiła w 1874 roku matka Teresa od Jezusa, która w styczniu 1852 wstąpiła do karmelu w Tulle i do 1892 roku była pierwszą przeoryszą. Leży ona naprzeciw groty Massabielle, gdzie 16 lipca 1858 roku Bernadette Soubirous miała osiemnaste i ostatnie objawienie. Klasztor poświęcono 16 lipca 1876 roku, osiemnaście lat później, a Pius IX nadał mu tytuł Najświętszego Imienia Jezus.