South rose window of Notre-Dame de Paris, Średniowieczna rozeta w Katedrze Notre-Dame, Paryż, Francja

Południowa rozeta Notre-Dame w Paryżu to okrągłe witrażowe okno o średnicy około 13 metrów, osadzone w ostrym kamiennym łuku. Dominuje głęboki błękit i czerwień, z dodatkiem zieleni, żółci i bieli. W środku znajduje się mały medalion w kształcie czworoliścia otoczony dwunastoma okrągłymi szybkami; dwanaście wydłużonych płatków mieści po jednej stojącej postaci pod baldachimem, a obrzeże wypełniają grupy trójliści.

Rozeta południowa została osadzona w południowym ramieniu transeptu Notre-Dame w latach 1250., podczas przebudowy w stylu rayonnant; z pracami wiąże się Pierre de Montreuil. Ufundował ją król Ludwik IX. Witraż restaurowano w XVIII i XIX wieku, a pożar w 2019 roku go uszkodził.

Program róży jest maryjny: Madonna z Dzieciątkiem zajmuje środkowy medalion, otoczony dwunastoma małymi okrągłymi szybkami, a dwanaście długich płatków mieści po jednej stojącej postaci pod baldachimem. Krawędź zdobią grupy trójliści, każda z figurą, biegnące wokół całego koła. Szkło jest głównie ciemnoniebieskie i czerwone, z zielonymi, żółtymi i białymi partiami.

Witraż znajduje się wysoko w południowym ramieniu transeptu, więc ogląda się go z posadzki skrzyżowania, nie z bliska. Poranne światło pada na przeciwległą stronę północną; szkło południowe jest oświetlone później w ciągu dnia. Lornetka pomaga dostrzec małe okrągłe szybki wokół centralnego medalionu.

Zewnętrzny obrzeże to nie zwykła bordiura, lecz łańcuch trójliści, z których każdy zawiera postać, powtórzony wokół całego okręgu. Warto wypatrzyć dwanaście małych okrągłych pól otaczających środkowy medalion, szczegół łatwy do przeoczenia z nawy.