Quai des Célestins, Ulica nad rzeką w Lyonie, Francja

Quai des Célestins biegnie wzdłuż lewego brzegu Saony w 2. dzielnicy Lyonu, od kładki przy Palais de Justice i końca quai Saint-Antoine do pont Bonaparte, gdzie zaczyna się quai Tilsitt. Ma tylko 11 numerów. Od strony rzeki stoją budynki o pięciu–sześciu kondygnacjach, z płaskimi elewacjami, dachami o niewielkim nachyleniu z małymi lukarnami i ścianami w kolorze kremowym, żółtym, bladopomarańczowym i białym.

Celestyni przybyli do Lyonu w XIV wieku i założyli klasztor działający do 1779 roku; po procesie jego dobra przeszły na dom Sabaudzki, który sprzedał całość przedsiębiorcy otwierającemu ulice i budującemu salę widowiskową. Nabrzeże jest poświadczone w 1491 roku, w 1848 przemianowano je na quai de la Révolution, a rok później na quai des Célestins. Między numerami 8 i 11 stała fasada klasztoru, którego budynki Morand przebudował w latach 1789–1793, zachowując partery.

Małe tablice na rogu przy Port du Temple pokazują wysokość powodzi z 1840 i 1856 roku, zamieniając prosty mur w przypomnienie o sile rzeki. Nazwa ulicy wciąż niesie pamięć o mnichach celestynach, których obecność kształtowała tę część miasta przez wieki.

Nabrzeże biegnie lewym brzegiem Saony między kładką przy Palais de Justice na północy a mostem Bonaparte na południu i ma tylko 11 numerów domów. Przecina ulice de l'Ancienne Préfecture, d'Amboise, Gaspard André, Charles Dullin, de Savoie i du Port du Temple. Wzdłuż rzeki kamienna, pochyła ścieżka ze schodkami i rampami schodzi pod mur oporowy z metalowymi pierścieniami.

Pod numerem 5 balkony wspierają się na rzeźbionych kamiennych delfinach, co jest zaskakującym detalem na ulicy nad rzeką. Ukryte między dwoma innymi numerami, części parterów starego klasztoru przetrwały z XVIII wieku, w większości niezauważone przez przechodniów.