Château de Beaupuy, Zamek neogotycki w Mouilleron-le-Captif, Francja

Château de Beaupuy to neogotycki kamienny zamek zbudowany w 1871 roku dla hrabiego Henry-Louis de Tinguy de Nesmy w Mouilleron-le-Captif. Ciemnoszarą fasadę obramowują jaśniejsze kamienne narożniki, a wysunięta wieża środkowa ma stromy łupkowy dach zwieńczony mniejszą stożkową wieżyczką. Wejście u podstawy wieży osiąga się krótkimi schodami; okna tworzą pionowe rzędy, po lewej z dwiema lukarnami szczytowymi, po prawej z mniejszymi.

Feudalna ziemia Beaupuy, zwana Bello-Podio od hołdu z 1001 roku, przeszła w 1626 roku do rodziny Chauvinière, a w 1780 do Pierre'a Gourdon. Około 1835 trafiła do hrabiego Henry-Louis-Ernesta Tinguy de Nesmy, który w 1871 zbudował obecny neogotycki zamek obok ufortyfikowanego w XVI wieku renesansowego dworu z XV wieku. Jego wnuk Jean de Tinguy-Vexiau odziedziczył majątek w 1949 i kazał rozebrać ten dwór w 1951; gmina kupiła posiadłość w 2000.

Majątek służy jako miejsce spotkań dla lokalnej społeczności, a sala Longère de Beaupuy gości imprezy i zgromadzenia przez cały rok. Ta rola pokazuje, jak historyczna posiadłość pozostaje wpleciona w codzienną życie wspólnoty.

Park oferuje darmowe wstępy i dysponuje dostępnymi ścieżkami dla odwiedzających z potrzebami mobilności oraz parkingiem na terenie. Zwierzęta domowe są dozwolone, co czyni go odpowiednim do spokojnych spacerów po terenie.

Zamek zbudował w 1871 roku hrabia Henry-Louis-Ernest Tinguy de Nesmy, zwany Tinguy-le-loup z powodu polowań na wilki konno w Wandei i Morbihan; przypisuje mu się blisko 2000 zabitych wilków, a zainspirował Georges’a Bordonove’a do powieści „Chien de feu”.