Church of Notre-Dame-du-Cros in Caunes-Minervois, kościół znajdujący się w Aude, we Francji

Kościół Notre-Dame-du-Cros w Caunes-Minervois ma trójprzęsłową nawę z dwiema kaplicami bocznymi po każdej stronie i płaską absydą, zbudowany z prostokątnych bloków ochrowego wapienia. Południowy przedsionek mieści klasyczny portal i gotycką wnękę z polichromowaną Madonną z Dzieciątkiem z XIV wieku; drugi przedsionek znajduje się na ścianie zachodniej. Wnętrze łączy jasny kamień i kolumny z czerwonawego marmuru wokół pozłacanego ołtarza.

Kościół po raz pierwszy wzmiankowano w 1119 roku, gdy papież Gelazjusz II potwierdził, że willa i kościół Cros są własnością opactwa w Caunes, co datuje budowę na początek XII wieku. W 1660 roku Jean Baux wyrzeźbił drzwi wejściowe; w latach 1681–1687 powstał ołtarz główny i dwa ołtarze boczne, następnie ołtarze dwóch kaplic (1691–1693), ambona (1706) i ołtarz główny autorstwa Étienne’a Cauquila (1748–1775). Sprzedany jako dobro narodowe podczas rewolucji, został w 1797 roku odkupiony przez 300 mieszkańców Caunes. W 1997 roku ich spadkobiercy przekazali swoje udziały biskupstwu, a w 2001 roku w odrestaurowanej plebanii osiedlili się ojcowie pasjoniści.

Kościół nosi imię Notre-Dame-du-Cros, nawiązując do Matki Boskiej i jego lokalizacji w małej miejscowości. Pozostaje miejscem spotkań, gdzie pielgrzymi i mieszkańcy gromadzą się podczas dorocznych uroczystości, upamiętniając tradycję wciąż żywą w lokalnej wspólnocie.

Kościół stoi w przysiółku Notre-Dame-du-Cros, 1,5 km na północny wschód od Caunes-Minervois, obok wciąż czynnego kamieniołomu marmuru. Wejściowy portyk znajduje się od południa, drugi portyk otwiera się w ścianie zachodniej. Pielgrzymka oraz wąwóz i potok Souc są chronione od 1943 roku.

Miejsce było niegdyś znane z pobliskiego źródła, któremu pielgrzymi przypisywali moc uzdrawiającą, zwłaszcza na gorączkę i ból. Te opowieści o pielgrzymce i duchowym uzdrawianiu kształtowały znaczenie miejsca dla odwiedzających przez wieki i pozostają częścią lokalnej tradycji do dziś.