Château des Brouillards, Dom wypoczynkowy w Montmartre, Paryż, Francja

Château des Brouillards to XVIII-wieczny pałacyk przyjemności przy 13, rue Girardon, na rogu place Dalida i allée des Brouillards. Budynek ma dwie kondygnacje, z dolnym i górnym parterem, i 300 m² powierzchni. Jego północna fasada ma trójkątny fronton z okulusem i ukazuje tylko trzy poziomy oraz schody prowadzące na pierwszy poziom. Środkowa aleja zakreśla łuk pod stuletnimi drzewami.

W 1772 roku Legrand-Ducamjean, adwokat przy Parlamencie Paryskim, kupił przy rue des Brouillards działkę o powierzchni 7 000 m² z winnicami, gospodarstwem i zrujnowanym Moulin des Brouillards, wzniesionym sto lat wcześniej i używanym jako prasa do winogron. Kazał zburzyć młyn i zbudować ten pałacyk z zabudowaniami gospodarczymi, a całość sprzedał w 1789 roku, w przededniu rewolucji. Kupiony w ruinie w 1920 roku przez Victora Perrota, był restaurowany w latach 1922–1926, a później trafił do skrzypka Mariusa Casadesusa.

W 1850 roku rozebrano budynki gospodarcze i zastąpiono je pawilonami, w których mieszkali Théophile Alexandre Steinlen, Kees Van Dongen i Amedeo Modigliani. Od 1889 roku Auguste Renoir i Aline Charigot zajmowali dom nr 8 przy allée des Brouillards, do którego wchodziło się przez bramę przy 13, rue Girardon; tam 15 września 1894 urodził się ich syn Jean. Aktor Bibi-la-Purée bywał czasem u nich przy stole.

Posiadłość stoi pod numerem 13 przy rue Girardon, na rogu place Dalida i allée des Brouillards, a jej teren sięgał place Constantin-Pecqueur. Allée des Brouillards obsługuje to miejsce od 1929 roku, a środkowa aleja zatacza łuk pod stuletnimi drzewami. To prywatna rezydencja, więc budynek ogląda się z ulicy i alei.

Nazwa pochodziła prawdopodobnie od pary wodnej z pobliskich źródeł stykającej się z chłodnym porannym powietrzem oraz od dwóch sąsiednich poideł. Na działce stał też XVII-wieczny młyn, Moulin des Brouillards, w ruinie i używany jako prasa do winogron, gdy adwokat Legrand-Ducamjean kupił go w 1772 roku i kazał rozebrać.