Water tower of Peyrou, Zabytkowy monument przy promenadzie Peyrou, Montpellier, Francja.

Wieża wodna Peyrou to sześcioboczny kamienny pawilon na Promenade du Peyrou, najwyższym punkcie Montpellier. Jej sześć boków zdobią kolumny korynckie, a budowla stoi na podwyższonym cokole, do którego prowadzą szerokie, płytkie schody; z przodu widać kolumnadę z czterech kanelowanych kolumn i trójkątny fronton. Gromadzono w niej wodę pitną ze źródła Saint-Clément.

W XVIII wieku prowincja Langwedocja zleciła inżynierowi Henriemu Pitotowi doprowadzenie wody ze źródła Saint-Clément do Montpellier; akwedukt budował w latach 1753–1766. Ostatni odcinek do Peyrou, gdzie akwedukt osiąga około 22 metrów w dwóch galeriach jedna nad drugą, inżynier Giral przebudował w latach 1767–1775 na trzy duże łuki. Zbiornik, akwedukt i wieżę wpisano do rejestru zabytków w 1954 roku.

Zaklasyfikowany jako zabytek historyczny w tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym czwartym roku, ten budynek reprezentuje inżynierię hydrauliczną osiemnastego wieku i odzwierciedla znaczenie przywiązywane do rozwoju infrastruktury miejskiej podczas panowania króla Ludwika piętnastego.

Wieża ciśnień znajduje się przy promenadzie Peyrou, przestrzeni publicznej o powierzchni około trzech hektarów w centrum Montpellier, łatwo dostępnej dla odwiedzających zainteresowanych historyczną architekturą.

Ostatni, 880-metrowy odcinek akweduktu do Peyrou, z dwiema galeriami jedna nad drugą o średniej wysokości 22 metrów, został odbudowany przez inżyniera Girala w latach 1767–1775 jako trzy duże łuki, stylistycznie odmienne od wcześniejszego dzieła Pitota.