Fort Moulainville, Fortyfikacja wojskowa w Moulainville, Francja.

Fort Moulainville to dzieło z ciosanych bloków kamiennych na zalesionym grzbiecie na wysokości 362 metrów, między Moulainville i Eix, o nieregularnym sześciokątnym obrysie i powierzchni 2,8 hektara, otoczone suchą fosą. Mury pokrywa warstwa ziemi, a front wejściowy ma łuk pełny z mniejszym prostokątnym otworem poniżej, ujęty w dwie łukowe wnęki. Koszary przylegają do fosy szyjowej, a artyleria stała na platformach rozdzielonych pięcioma pustymi trawersami.

Zbudowany w latach 1885–1886 równocześnie z fortem Douaumont, wzmacniał drugi pierścień fortów detaszowanych na prawym brzegu Mozy. W 1887 roku nosił krótko nazwę fort Feuquières, na cześć dawnego gubernatora Verdun, zanim w październiku dekret uchylono. W latach 1889–1891 koszary pokryto powłoką z 2,50 m betonu, a w latach 1905–1909 wieże zastąpiły artylerię odkrytą: jedna 155 mm, jedna podwójna 75 mm, dwie wieże karabinów maszynowych i kazamata de Bourges.

Fort jest częścią francuskiego systemu obronnego zbudowanego wokół Verdunu pod koniec 19. wieku, aby chronić region przed potencjalnymi zagrożeniami ze wschodu. Pokazuje wyniki militarnych wyborów inżynierskich, które kształtowały sposób, w jaki Francja organizowała swoją bezpieczeństwo graniczne w tym okresie.

Fort wznosi się na zalesionym wzniesieniu na wysokości 362 metrów, między doliną Moulainville a doliną potoku Eix, na wschodnim krańcu ufortyfikowanego obozu Verdun, między fortami Vaux i Rozelier. Kontrolował drogę z Étain, dzisiejszą D603, oraz linię kolejową z Hagondange. Widnieje w generalnym inwentarzu dziedzictwa kulturowego.

Fort został bombardowany intensywnie przez pociski artylerii 420 mm, podczas gdy jego własne działa odpowiadały tysiącami pocisków podczas konfliktu. Taka intensywna wymiana ognia czyni go niezwykłym świadkiem skali wojny w tamtej epoce.