Fort de Boutavant, Grodzisko stożkowe na wyspie La Tour, Tosny, Eure, Francja

Fort de Boutavant to dawne grodzisko na wyspie La Tour na Sekwanie, w gminie Tosny w departamencie Eure. Z brzegu resztki zamku ledwo można dostrzec; z góry jego położenie zdradza jedynie kwadrat drzew. Jean Mineray opisuje wieżę, most, palisadę i urządzenia na brzegu domeny Rogera IV de Tosny. Dziś wyspa jest połączona z wyspą Bonnet suchym dawnym ramieniem rzeki.

Boutavant pochodzi z czasów Ryszarda Lwie Serce: wzniesiony około 1198 roku stanowił wysunięty element obronny Château-Gaillard, podobnie jak fort du Muret czy château de l'Île w obronie Normandii. Został bardzo wcześnie rozebrany, w sierpniu 1202 roku. Jean Mineray opisuje urządzenia wojskowe: wieżę, most, palisadę i umocnienia na brzegu domeny Rogera IV de Tosny.

Nazwę Boutavant odnotowuje toponomasta Ernest Nègre w swoim dziele o toponimii ogólnej Francji. Miejsce poświadczają dwaj kronikarze bliscy Ryszardowi Lwie Serce, Roger de Hoveden i Raoul de Coggeshall; ten drugi przypomina, że wyspa La Tour należała początkowo do arcybiskupa Rouen. Dziś wyspa ma status ZNIEFF i jest połączona z wyspą Bonnet osuszonym dawnym ramieniem rzeki.

Resztki fortu trudno dostrzec z brzegu na wysokości Tosny; z góry miejsce na wyspie La Tour wskazuje jedynie kwadrat drzew. Wyspa jest objęta ochroną ZNIEFF i łączy się z wyspą Bonnet przez wyschnięte stare ramię rzeki. Podchodzi się łodzią lub obserwuje z brzegu, bo nie widać żadnej murowanej budowli.

Boutavant miał odpowiednik: Boute-Arrière w Le Goulet, dzieło Filipa Augusta na granicy Francji, gdzie więziony był Renaud de Dammartin. Ten fort rozebrano na rozkaz Henryka V Angielskiego 8 lutego 1422 roku, a jego kamienie, za ponownie potwierdzoną w 1571 roku zgodą Karola IX, posłużyły do odbudowy kartuzji Bourbon-lez-Gaillon.